“ถ้าเจตจำนงระดับราชาสามารถอัพเกรดและพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นได้.. มันก็หมายความว่านั่นคือเจตจำนงแห่งพลังระดับจักรพรรดิ!”
“หรือเจตจำนงระดับเทพ!”
นั่นคือพลังที่ยิ่งใหญ่มากที่สุดในอารยธรรมแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ เป็นขีดสุดที่มีเพียงตำนานเล่าขาน ไม่มีใครพบเห็นด้วยตนเองมานานแสนนาน มันคือสัญลักษณ์แห่งอำนาจที่ไม่แพ้เทพเจ้าบนสรวงสวรรค์
หวงเยี่ยหลับตาลงชั่วครู่ พยายามควบคุมจังหวะหัวใจที่เต้นแรงราวกับจะทะลุอก ความคิดหนึ่งชัดเจนขึ้นในใจ เส้นทางนี้มิใช่เพียงการแข็งแกร่งขึ้นทีละก้าว หากเป็นการก้าวกระโดดข้ามขีดจำกัดที่มนุษย์ทั่วไปไม่อาจฝันถึง
เขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสงสีฟ้าครามของหน้าต่างโฮโลแกรมสะท้อนอยู่ในดวงตาที่แน่วแน่ยิ่งกว่าเดิม
“ขอเพียงมีแต้มวิญญาณมากพอ.. ข้าหวงเยี่ยก็สามารถพัฒนาได้อย่างไร้ขอบเขต!”
ภาพต้นไม้สีม่วงขนาดใหญ่ในแหล่งพลังงานผุดขึ้นในสติอีกครั้ง ราชันย์พงไพรพิฆาตดารายืนตระหง่านอย่างสงบนิ่ง รอคอยการหล่อเลี้ยงด้วยพลังที่มากขึ้น หากวันหนึ่งมันก้าวข้ามระดับราชาไปสู่ระดับจักรพรรดิ หรือแม้กระทั่งระดับเทพ
ความคิดเกี่ยวกับศักยภาพอันไร้ขอบเขตยังคงหมุนวนอยู่ภายในจิตใจของหวงเยี่ยไม่หยุดหย่อน
