ทันใดนั้นรากไม้ขนาดใหญ่ก็พุ่งทะยานออกมาจากฝ่ามือของเขา อัดแน่นด้วยพลังอำนาจอันเข้มข้น
“ปังงงงงงง—!”
กำแพงห้องของตนได้ถูกแทงทะลวงราวกับกระดาษบาง เศษอิฐและปูนปลิวกระจาย
แรงสะเทือนก้องไปทั่วทั้งอาณาเขต รากไม้สีม่วงยังคงพุ่งทะยานต่อไป มันทะลวงผ่านผนังอีกชั้นแล ะเข้าสู่ห้องพักของผู้อยู่อาศัยคนอื่นโดยไม่ชะลอ โดยที่ภายในห้องนั้น ชายวัยกลางคนและหญิงวัยกลางคนกำลังหลับใหลอย่างสงบ
“กะ.. เกิดอะไรขึ้น?!”
เสียงระเบิดของผนังทำให้ทั้งสองสะดุ้งตื่นในทันที
ก่อนที่สติจะทันตั้งตัว
รากไม้สีม่วงเข้มก็ปรากฏทะลวงผ่านกำแพงห้องนอน มันพุ่งผ่านเฉียดใบหน้าของพวกเขาไปไม่ถึงคืบ ลมจากการพุ่งทะยานปัดเส้นผมให้ปลิวสะบัด ทำให้ดวงตาของทั้งสองเบิกกว้าง
ร่างกายแข็งค้าง
หัวใจแทบหยุดเต้น
ในอีกห้องหนึ่ง หวงเยี่ยเองก็ถึงกับชะงักงันไปในทันที
“อะไร…”
สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความตื่นเต้นเป็นความตกใจในชั่วพริบตา
เขารีบชักนำเจตจำนงของตนเองกลับมา
พลังสีม่วงที่แผ่ขยายอยู่รอบกายค่อยๆหดตัว
รากไม้ที่พุ่งทะยานหยุดนิ่ง ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสง เศษฝุ่นคละคลุ้งในอากาศ
ความเงียบงันแผ่ปกคลุมชั่วครู่
ลุงจินและป้าคงยังคงนั่งนิ่งบนเตียง
