ประตูปิดลงอย่างแผ่วเบา ภายในบ้านเงียบสงัด มีเพียงเสียงฝีเท้าของเขาที่สะท้อนกับพื้นกระเบื้อง ชายหนุ่มถอดรองเท้า วางกระเป๋า แล้วตรงเข้าสู่ห้องอาบน้ำ สายน้ำเย็นไหลผ่านร่างกาย ชะล้างเหงื่อไคลและความตึงเครียดของวันทั้งวันออกไปชั่วคราว
หลังจากนั้น เขาเปิดตู้เย็น หยิบอาหารที่ถูกเตรียมไว้มาอุ่น ความร้อนจากเตาไมโครเวฟกระจายไออุ่นเล็กน้อยในห้องครัวอันเงียบงัน
เขานั่งรับประทานอย่างเรียบง่าย ไม่เร่งรีบ ไม่เอ่ยคำใด เพราะไม่มีผู้ใดให้พูดคุยด้วย
เมื่อจัดการกิจวัตรประจำวันเสร็จสิ้น หวงเยี่ยซื่อจื่อเดินเข้าสู่ห้องนอนเล็กๆและปิดไฟ เหลือเพียงแสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างเป็นเงาสลัว
เขานอนลงบนเตียง แขนวางข้างลำตัว ดวงตาปิดลงอย่างช้าๆ
“ข้าไม่ขออะไรมาก.. ขอเพียงแค่ได้รับเจตจำนงระดับสูง!”
ลมหายใจสะดุดเล็กน้อย
“ไม่ใช่สิ ขอเพียงแค่ระดับกลางก็พอ”
“ไม่ว่าจะเป็นธาตุใด หรือรูปแบบพลังแบบไหน ขอเพียงแค่ระดับกลางก็เพียงพอแล้ว”
“ข้าหวงเยี่ยซื่อจื่อขอเพียงแค่นั้น”
“เพราะข้าต้องการพลัง.. ต้องการใบเบิกทางแห่งพรสวรรค์ เพื่อโค่นล้มไอ้พวกเผ่าพันธุ์มังกรสารเลวทั้งหมด!”
“กวาดล้างพวกมัน!”
“สังหารพวกมัน!”
