“หึหึ ไม่เป็นไรหรอก”
ลู่คุนดูเหมือนจะไม่ถือสาหาความอะไร เพียงกล่าวว่า
“ถ้าจะพูดกันตามตรง ข้าก็ขอไม่อ้อมค้อมเลยแล้วกัน ที่ข้าเชิญสหายเต๋ากู้ไปร่วมงานเลี้ยง ก็เพราะอยากจะเจรจาทำข้อตกลงกับท่านสักหน่อย”
“ข้อตกลง?”
กู้หย่วนเลิกคิ้วขึ้น ในใจลอบคิดว่า เนื้อหาสำคัญกำลังจะมาแล้วสินะ
ศิษย์สืบทอดแห่งนิกายกู่เสิน สถานะของคนผู้นี้ย่อมเทียบเท่ากับศิษย์สืบทอดแห่งยอดเขาโอสถ อย่างเช่น ฉู่เหอ หรือ มู่หรงอู๋ซวง เลยทีเดียว
บุคคลระดับนี้ การที่จู่ๆ ก็มาหาเขาถึงที่ ย่อมต้องมีธุระสำคัญอย่างแน่นอน!
และต้องไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่
“ถูกต้อง”
ลู่คุนกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะกล่าว
“ทว่าเรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อนและยาวเหยียด หากจะมายืนคุยกันตรงนี้ เกรงว่าจะไม่ค่อยสะดวกนัก”
“ข้าได้สั่งให้คนเตรียมงานเลี้ยงไว้ที่หอเซียนอวิ๋นติ่งเรียบร้อยแล้ว หากสหายเต๋ากู้ไม่รังเกียจ พวกเราไปดื่มกินพูดคุยกันที่นั่นดีหรือไม่?”
กู้หย่วนยิ้มพลางโบกมือปฏิเสธ
“ไม่ปิดบังท่านหรอกนะ สหายเต๋าลู่ ข้ามีธุระต้องไปจัดการจริงๆ หากท่านมีธุระอันใด รบกวนช่วยพูดมาสั้นๆ ตรงนี้เลยเถิด”
เขาย่อมไม่มีทางตอบตกลงอยู่แล้ว
