ท่ามกลางความคึกคักนั้น ชายหนุ่มในวัยประมาณสิบห้าถึงสิบหกปีกำลังเดินทอดน่องอยู่บนฟุตบาทอย่างไม่เร่งรีบ แสงแดดสีทองอ่อนสาดลงบนเรือนผมสีฟ้าครามที่ยาวสลวยของเขา จนเกิดประกายวาววับราวกับแสงสะท้อนบนผิวน้ำทะเล
ใบหน้าของเขาเล็กและได้รูป หล่อเหลาและสง่างามในคราเดียวกัน
ดวงตาคมใสสะท้อนความนิ่งลึกที่ไม่สมวัย เส้นสายของโครงหน้าเรียบคมราวกับถูกสลักอย่างประณีต
ผู้คนที่เดินสวนผ่านไปมาอดไม่ได้ที่จะเหลียวมอง บางคนกระซิบกระซาบถึงความโดดเด่นของเด็กหนุ่มผู้นี้
ชื่อของเขาคือหวงเยี่ยซื่อจื่อ
ทุกวันนี้ หวงเยี่ยกำลังมุ่งหน้าสู่สถาบันนักล่ามังกรพื้นฐาน สถานศึกษาที่มุ่งเน้นการเรียนรู้เกี่ยวกับพลังวิญญาณ โครงสร้างของมังกร ประวัติศาสตร์สงคราม และการควบคุมเจตจำนงแห่งพลัง
เมื่อชายหนุ่มก้าวเข้าสู่เขตของสถาบัน ลานกว้างด้านหน้าเต็มไปด้วยกลุ่มหนุ่มสาวในชุดเครื่องแบบสีเข้ม บางคนกำลังซ้อมท่าพื้นฐาน บางคนยืนจับกลุ่มพูดคุย ทันทีที่สายตาของพวกเขาเหลือบเห็นเรือนผมสีฟ้าครามและใบหน้าอันงาม เสียงทักทายก็ดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน
“อรุณสวัสดิ์เจ้าชายน้อย!”
“สวัสดีหวงเยี่ย วันนี้นายก็ยังสง่างามเหมือนเช่นเดิมเลยนะ”
