อาเหลยร้องเจี๊ยกๆ เสียงดังเพื่อดึงดูดความสนใจของเสือร้าย
แต่ดูเหมือนว่าเสือจะไม่สนใจลิงมากนัก มันแค่ปรายตามองอย่างเรียบเฉย เดินตรงไปข้างหน้าต่อ ปรกติก็ไม่เคยคบค้าสมาคมกับพวกลิงน่ารำคาญเหล่านี้อยู่แล้ว จึงคร้านจะสนใจมัน
เซวียเสี่ยวหรั่นแข้งเข่าอ่อน รีบปีนขึ้นไปบนต้นผิวเกลือข้างตัว
เดิมทียังนับว่ามือไม้คล่องแคล่ว แต่เพราะความลนลานก็เลยกลายเป็นงุ่มง่าม
มือคว้ากิ่งได้แต่กลับปีนไม่ขึ้น
แต่เสือลายพาดกลอนทางนั้นพบเธอแล้ว
ได้ยินเสียง “โฮก” คำรามลั่น มันอ้าปากแดงฉาน ดวงตาดุร้ายเขม่นจ้องคิดหมายจะปีนขึ้นต้นไม้ที่เซวียเสี่ยวหรั่นอยู่ด้านบน ก่อนกระโจนวิ่งเข้ามาหาเธอ
เซวียเสี่ยวหรั่นหวาดกลัวจนหนังศีรษะชา หัวใจแทบกระโดดออกมาทางคอหอย เธอกัดฟันแน่น เหยียบกิ่งไม้พลางออกแรงถีบหมายยืมแรงตะกายขึ้นไป แต่เพราะขาอ่อนแรงไม่พอ จึงลื่นพรืดลงมา
เสือวิ่งเร็วขึ้นทุกขณะ เพียงชั่วพริบตาก็อยู่ไม่ไกลจากเธอแล้ว
เซวียเสี่ยวหรั่นตัวสั่นราวกับลูกนก ขบริมฝีปากล่างพยายามสงบใจ ก่อนหยิบสเปรย์พริกออกมาจากเสื้อชั้นใน เปิดฝา เตรียมจัดการกับเสือร้ายที่กำลังวิ่งมาอย่างฮึกเหิม
เสือร้ายใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เซวียเสี่ยวหรั่นมือสั่นระริก
