อาเหลยอาจเดินมาจนเหนื่อย เลยขึ้นไปนั่งบนกองฟางด้านข้าง แล้วเอื้อมมือไปเด็ดทับทิมผลหนึ่งมากัดกิน
“นี่ อาเหลย ผลนี้ใกล้เน่าแล้ว อย่ากินเลย”
เซวียเสี่ยวหรั่นชี้ไปที่ผลทับทิมแล้วทำท่าบอกให้มันโยนทิ้ง
เธอเอื้อมไปเด็ดผลสดใหม่ให้มัน
อาเหลยไม่มีความเห็น โยนผลเก่าทิ้งแล้วรับผลใหม่มากิน
เซวียเสี่ยวหรั่นยิ้มพลางลูบหัวของมันอย่างเอ็นดู
หลังจากนั้นก็เงยหน้าพิจารณาอย่างละเอียด ต้นทับทิมมีผลเหลืออยู่ไม่มากนัก อย่างไรเสียก็เข้าฤดูหนาวแล้ว ผลที่สุกงอมก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่ก็ลงท้องของฝูงลิงไปหมดแล้ว ส่วนที่เหลืออยู่บนกิ่งยามนี้จึงหร็อมแหร็มบางตา
“ก็ดีกว่าไม่มีล่ะนะ”
เซวียเสี่ยวหรั่นไม่รังเกียจที่จะเด็ดส่วนที่เหลือลงมา
ได้กลับมายังสถานที่ที่คุ้นเคย อาเหลยร่าเริงสดใสอย่างเห็นได้ชัด กินทับทิมหมดไปผลหนึ่งแล้ว ก็วิ่งเข้าไปเด็ดกล้วยน้ำว้าในดงกินต่อ
กล้วยน้ำว้าในถ้ำยังกินไม่หมด เซวียเสี่ยวหรั่นกินมาต่อเนื่องหลายวันแล้ว ก็เลยไม่สนใจของสิ่งนี้ชั่วคราว
ต้นทับทิมไม่สูงมาก ผลก็ไม่เยอะเท่าไร โน้มกิ่งแล้วเด็ดผลลงมาใส่ก้นตะกร้า
เก็บจนกระทั่งพอใจแล้ว เซวียเสี่ยวหรั่นก็กระดกมุมปาก เริ่มสอดส่องไปโดยรอบ
เธอไม่เคยมาแถวนี้
