้เหลือแต่แผลตกสะเก็ดตื้นบ้างลึกบ้างพาดอยู่บนพวงแก้ม
เพราะทาไขมันเลียงผา ใบหน้าที่สะท้อนแสงไฟจึงมันวาว ทำให้บาดแผลเห็นชัดและยิ่งสะดุดตา
แต่ถึงกระนั้น ด้วยคิ้วเรียวพาดเฉียงเข้าสู่จอนผม กับเบ้าตาลึก แม้ว่านัยน์ตาไร้ประกาย แต่กลับยังคงเย็นชา ภายใต้จมูกที่โด่งเป็นสันมีหนวดเครารกครึ้ม
หากใบหน้าของเขาไม่มีบาดแผลขัดตา ก็คงเป็นผู้ชายที่สง่าผ่าเผย ทะนงองอาจ น่าเกรงขามในแบบชาวยุทธ์กระมัง
แต่พอมองหนวดเครายุ่งเหยิงบนดวงหน้านั้น เซวียเสี่ยวหรั่นก็บ่นงึมงำกับตัวเองเงียบๆ ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆ ทำไมต้องไว้เคราเต็มหน้า ขนก็ดกเสียยิ่งกว่าอะไรดี
พี่ชายคนนี้น่าจะเป็นคนทางเหนือ
ฟืนที่ลุกโชนอยู่ในเตาหินระเบิดดังเปรี๊ยะ
เหลียนเซวียนได้สติกลับมาก็ส่ายหน้าช้าๆ
ยังไม่มีครอบครัว?
เซวียเสี่ยวหรั่นลอบโล่งอกอยู่ในใจ แต่ก็อดถามอีกไม่ได้ “แล้วท่านหมั้นหมายหรือยังล่ะ”
การหมั้นหมายก็นับว่าเป็นคนที่มีพันธะไปครึ่งหนึ่งแล้ว
เหลียนเซวียนเหลือบตาขึ้นมองนาง เบื้องหน้ายังคงเป็นภาพที่พร่ามัว
ลักษณะของหญิงสาวผู้นี้เขาได้แต่ร่างภาพคร่าวๆ เท่านั้น
รูปร่างไม่สูง อยู่ระดับหัวไหล่ของเขาเท่านั้น ยามแบกเขาขึ้นหลัง ขาของเขาก็ยังลาก
