สามวันต่อมา ในป่ายังคงมีฝนตกอย่างต่อเนื่อง
อากาศหนาวขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยามค่ำคืน ลมหนาวกระโชกเข้ามาในถ้ำ กองไฟที่ลุกโชนแทบจะต้านทานความหนาวเหน็บไม่อยู่
หลังถูกความหนาวเล่นงานมาทั้งคืน เซวียเสี่ยวหรั่นก็ไม่สนใจเรื่องถักเสื้อผ้าอีกต่อไป เสียเวลาอยู่ครึ่งวันในที่สุดประตูปิดปากถ้ำก็เสร็จเรียบร้อย
เพียงแต่เธอลืมกักตุนหญ้าแห้งให้เพียงพอ ดังนั้นกิ่งไม้เมื่อมาประกอบเป็นรูปเป็นร่างก็เลยดูหร็อมแหร็ม ประสิทธิภาพในการกันลมจึงไม่ดีอย่างเห็นได้ชัด
ภายใต้ความจนใจ จึงต้องนำหนังเลียงผาซึ่งถูด้วยขี้เถ้าผืนนั้นออกมาใช้ก่อน
หลังจากเคาะขี้เถ้าออกจนสะอาดแล้ว ก็ก่อฟืนรมควันทั้งสองด้าน
หนังเลียงผาหนึ่งผืน ตัดตรงกลางให้เป็นช่องสำหรับสวมศีรษะ แค่นี้ก็ใช้ประโยชน์ได้แล้ว
เซวียเสี่ยวหรั่นสวมหนังเลียงผาไว้ด้านในของเสื้อกันแดด แล้วรูดซิปขึ้น หนังเลียงผาก็สำแดงประสิทธิภาพของมันออกมาทันที แม้ว่ากลิ่นจากการรมควันผนวกกลิ่นสาบหนังสัตว์จะรุนแรงไปหน่อย แต่ช่วยรักษาความอบอุ่นได้ดีมาก
นอกจากนี้หนังงูสามผืนตากจนแห้งสนิทแล้ว นำมารมควันก่อนแล้วถูด้วยขี้เถ้า จากนั้นก็รมควันอีกรอบ หนังงูบางกว่าหนังเลียงผามาก การนำมาปรับใช้ค่อนข้างสะ