นฉุนกลิ่นฮวาเจียวต้องหลบไปด้านหลัง
“ช่างปะไร เอาไว้จับปลาได้ ลองใช้ก้างปลามาทำเข็มดู ในบทเรียนมีสอนไว้ว่า เข็มที่ใช้ในสมัยดึกดำบรรพ์ล้วนทำมาจากกระดูกสัตว์ ฮิๆ พวกเราก็ทำได้เหมือนกัน”
เซวียเสี่ยวหรั่นหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
บทเรียนมีสอน? แม่นางผู้นี้เคยร่ำเรียนที่สถานศึกษาส่วนตัว หรือเชิญอาจารย์มาสอนที่บ้าน ดูท่าฐานะครอบครัวจะค่อนข้างดี
ควรรู้ว่าในหมู่สามัญชนทั่วไปทุกวันนี้ มีบุรุษเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้เรียนหนังสือ สตรียิ่งไม่ต้องเอ่ยถึง หากไม่ใช่บุตรสาวของตระกูลผู้ลากมากดี ไม่มีบ้านไหนจะยอมเสียเงินทองจำนวนมากให้กับการศึกษาของสตรีคนหนึ่ง
สำเนียงของนางค่อนไปทางใต้ เป็นไปได้ว่าอาจเป็นชาวแคว้นหลี แต่การใช้ถ้อยคำของนางกลับพิกลนัก ทำให้เหลียนเซวียนคาดเดาไม่ถูก
เซวียเสี่ยวหรั่นเอาเนื้อที่ย่างแล้วใส่ในชามของเขา เหลียนเซวียนนั่งกินเงียบๆ มีเรื่องครุ่นคิดอยู่ในหัว จึงไม่ได้สนใจว่ากำลังกินอะไรเข้าไปบ้าง
เซวียเสี่ยวหรั่นลอบมองเขาก็รู้สึกอึดอัดใจนิดหน่อย
หรือว่าครั้งก่อนเธอมองผิดไป แท้จริงแล้วเขาไม่ได้รังเกียจพวกเครื่องใน?
เนื้อย่างไม่ได้ใส่เกลือ พูดตามความจริงรสชาติค่อนข้างแย่ แต่ถ้ากินอิ่มท้อง เซวียเสี่ยวห
