เป็นสัตว์ประเภทกวางเหมือนกัน ต่อให้มีข้อแตกต่างก็ไม่น่าจะต่างกันมากเท่าไร
“ต้องไปลองหาแถวนี้ดูว่ามีเครื่องปรุงรสอย่างอื่นอีกไหม แล้วก็เก็บกระเทียมป่ากับใบเผือกป่ากลับมาอีกสักหน่อย แวะไปดูดงกล้วยน้ำว้าตรงนั้นด้วย ไม่ไปมาสองวัน พวกมันคงคลายความระแวดระวังลงมาบ้างแล้ว ฮิๆ”
เซวียเสี่ยวหรั่นหัวเราะอย่างลำพองใจ หากไม่พบฝูงลิง จะได้ฉวยโอกาสเด็ดกล้วยน้ำว้ากลับมาอีกหน่อย
เธอไม่ได้ไปแถวที่ฝูงลิงอาศัยอยู่มาสองวันแล้ว เพราะกลัวว่าพวกมันจะคิดแค้น หากถูกจับได้ คิดจะหนีก็คงไม่ง่ายนัก
ลิงเป็นสัตว์เฉลียวฉลาด
แม่นางผู้นี้ดูเหมือนโง่งม แต่แท้จริงแล้วยังมีไหวพริบอยู่บ้าง มุมปากของเหลียนเซวียนโค้งขึ้นน้อยๆ
ว่าแต่ ประตูของนางเล่า? ยังจำได้อยู่หรือไม่
“แล้วก็หาไป๋หมากับเฝิ่นเฮ่อด้วย พวกนี้เป็นพื้นที่พบเห็นได้ทั่วไป ไม่มีเหตุผลที่จะหาไม่พบ” เซวียเสี่ยวหรั่นนำเนื้อที่ร้อยเป็นพวงขึ้นตาก ปากก็พึมพำเสียงเบาไปด้วย “แต่ก็ไม่แน่เหมือนกัน ที่นี่ไม่ใช้ถิ่นที่คุ้นเคย หลายวันมานี้ ข้าเจอต้นไม้แปลกๆ หลายอย่าง ทั้งกอหญ้ามีหนาม พุ่มไม้ที่มีผลสีดำ เห็ดสีแดงแกมม่วง แต่ละอย่างไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย”
เห็ดสีแดงแกมม่วง? เหลียนเซวียน
