ขนาดถ้วยไม่ใหญ่ จึงไม่เสียเวลาในการนึ่งมากนัก
นึ่งเลือดในถ้วยเสร็จแล้ว ค่อยวางชามลงไปนึ่งต่อ
“ให้ท่าน เลือดนึ่งถ้วยนี้เย็นหน่อยแล้ว รีบกินสิ ต้องกินตอนร้อนๆ ถึงจะอร่อย” เซวียเสี่ยวหรั่นวางถ้วยอุ่นกำลังดีใส่มือของเหลียนเซวียน ก่อนใช้ตะเกียบคีบจากอีกถ้วยใส่ปากตัวเอง
“อื้ม มีรสเค็มจริงๆ ด้วย” เซวียเสี่ยวหรั่นตื่นเต้นเล็กน้อย ทั้งที่ไม่มีเครื่องปรุงแต่รสชาติไม่เลวเลย “เนื้อนุ่ม รสชาติใช้ได้”
เหลียนเซวียนชิมเงียบๆ เค็ม สด นุ่ม ลื่นคอ ไม่เลวจริงๆ
“นี่คือกวางจาง กวางผาว หรือว่าจะเป็นกวางเส้ออะไรนั่น ดูคล้ายแต่ก็เหมือนไม่ใช่ คงเป็นสัตว์ประเภทเดียวกับกวางละมั้ง” เซวียเสี่ยวหรั่นกินไปก็พูดงึมงำไป “ถึงยังไงก็เป็นกวางเหมือนกัน เลือดกวางช่วยบำรุงเลือด เพิ่มพลังหยาง เสริมสมรรถภาพทางเพศ ให้ตายเถอะ หวังว่ากินเสร็จเลือดกำเดาคงไม่พุ่งหรอกนะ”
พอได้ยินคำพูดของนาง เหลียนเซวียนก็แทบจะพ่นเลือดที่อมอยู่ในปากออกมา
“แฮ่ม ๆ” เขาหันไปกระแอมกระไอ ก่อนควานหาก้อนหินมาเขียนอักษร
“ตัวอะไร…?” เซวียเสี่ยวหรั่นนึกอยู่นาน อักษรตัวนี้แลดูคุ้นๆ แต่จำไม่ได้ว่าออกเสียงอย่างไร
“ดูเหมือนว่าจะเป็นสัตว์ประเภทเดียวกับกวางสินะ เอาเถอะ ถึ
