กองไฟที่ลุกโชนก่อให้เกิดแสงสีแดงสะท้อนแปลบปลาบอยู่ภายในถ้ำ
กระแสความร้อนปะทะเข้ามา ทำให้เหลียนเซวียนต้องขยับถอยไปด้านหลัง
ส่วนเซวียเสี่ยวหรั่นก็ปอกกล้วยน้ำว้าให้ตัวเอง เดินวนรอบกองไฟด้วยสีหน้ายิ้มแย้มมีความสุข
หลังกินเสร็จแล้ว ก็ปอกให้เหลียนเซวียนลูกหนึ่ง วันนี้พวกเขากินอาหารแค่มื้อเดียว ตอนนี้จึงหิวมาก เซวียเสี่ยวหรั่นนึกถึงน้ำแกงไก่ใส่เห็ดที่เหลืออยู่ครึ่งหม้อ ไม่ว่าอย่างไรการมีน้ำแกงดื่มสักชามย่อมดีกว่า ดังนั้นแม้จะหิวมากก็ต้องเผาชามกับช้อนออกมาให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน
แต่เซวียเสี่ยวหรั่นก็มิได้นิ่งเฉย เธอหยิบมีดมาแล้วเริ่มเจาะรูบนเนื้องู แล้วใช้หญ้าทำเป็นเชือกร้อยเข้าไป
แล้วหากิ่งไม้ยาวที่มีลักษณะเป็นง่าม มาปักบนพื้นดินแล้วหาไม้อีกท่อนมาพาดระหว่างกำแพงหินกับไม้ง่าม ก่อนเอาเนื้องูแขวนขึ้นไป
พอทำสิ่งเหล่านี้เรียบร้อย ไฟในกองไฟก็ค่อยๆ เบาลง
“อื้ม น่าจะเกือบเสร็จแล้ว เมื่อวานหม้อใบใหญ่ขนาดนั้นไฟยังไม่แรงเท่าวันนี้เลย “เซวียเสี่ยวหรั่นนั่งคุกเข่าอยู่ข้างกองไฟ ใช้กิ่งไม้ในมือเขี่ยเอาขี้เถ้าด้านบนออก
เผยให้เห็นถ้วยชามช้อน แล้วก็ฝาหม้ออีกสองใบที่เผาจนแดงแล้ว
“เหลียนเซวียน ถ้วยชามที่ท่านปั้นรูปทรง
