างเป้ลงด้านข้าง หลังจากนั้นก็ถอดเสื้อแขนยาวแล้วปูวางบนเนินดิน
อากาศหนาวเย็นโชยต้องผิวเนื้อเปิดเปลือยที่ช่วงแขน ทำเอาขนอ่อนลุกชันจนผุดเป็นตุ่มหนังไก่
เซวียเสี่ยวหรั่นตัวสั่นสะท้าน หยิบเอาไม้ปลายแหลมมาเริ่มขุดดิน
นางใช้เสื้อแขนยาวห่อดินเหนียวกลับถ้ำ แต่นั่นก็เป็นเรื่องหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง
“โอ๊ย… ดินเหนียวเหล่านี้หนักเป็นบ้า”
หลังเทดินเหนียวในห่อเสื้อแขนยาวลงข้างกองไฟแล้ว เซวียเสี่ยวหรั่นก็สะบัดแขน
เสื้อแขนยาวกันแดดสีชมพูสกปรกจนดูไม่ได้ เซวียเสี่ยวหรั่นสลัดดินที่ติดอยู่บนเสื้อด้วยความรู้สึกปวดใจ เธอยังต้องพึ่งพามันในช่วงฤดูหนาวอยู่ อย่าเพิ่งขาดเชียวนะ อีกประเดี๋ยวจะเอาไปซักให้สะอาด แต่จะใช้มันแทนตะกร้าไม่ได้อีกแล้ว
กองไฟในถ้ำลุกโชนอยู่ตลอดเวลา อุณหภูมิสูงกว่าด้านนอกอย่างเห็นได้ชัด พอเข้ามาข้างในก็อบอุ่นขึ้นมาก เซวียเสี่ยวหรั่นนำเห็ดโคนในกระเป๋าเทออกมากองที่มุมเสบียง
เห็นอาหารมากมายเต็มพื้น เธอก็อารมณ์ดีมาก แม้ปริมาณไม่นับว่ามากเกินไป แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวว่ากินมื้อนี้แล้วจะไม่มีมื้อต่อไป
เธอหันไปมองเหลียนเซวียนที่เฝ้ากองไฟอยู่พลางฉีกยิ้มกว้าง
“เหลียนเซวียน ลำบากท่านแล้ว ที่ช่วยดูไฟให
