เหนียว หลังจากนั้นก็ค่อยๆ เติมน้ำลงไป
“ไม่รู้ว่าทำไมเด็กถึงชอบเล่นดินเหนียวนัก เหนียวหนึบหนับแบบนี้เล่นสนุกตรงไหน จิ๊ๆๆๆ”
เธอนวดดินเหนียวไม่หยุด น้ำเยอะก็เติมดิน ผ่านไปชั่วครู่ ดินเริ่มแห้ง ก็เทน้ำเติมลงไป
กลับไปกลับมาเช่นนี้หลายรอบจนในที่สุดก็ได้อัตราส่วนระหว่างดินเหนียวกับน้ำที่เหมาะสม
“โอ๊ย นวดดินเหนียวยากยิ่งกว่านวดแป้งซะอีก ตอนเรียนนวดแป้งทำบะหมี่ ไม่เห็นต้องเปลืองแรงขนาดนี้เลย”
กว่าจะนวดดินเหนียวเข้าที่เข้าทางไม่ใช่ง่ายๆ เซวียเสี่ยวหรั่นกระดกมุมปากลุกขึ้น วิ่งไปเก็บหินก้อนใหญ่ที่มีลักษณะแบนมาจากข้างนอก
จากนั้นก็โกยขี้เถ้ากองหนึ่งมาจากกองไฟแล้วสาดไปบนหินก้อนหนึ่ง หลังจากทาจนทั่วแล้ว ก็หักดินเหนียวออกมาก้อนหนึ่ง แล้วเริ่มนวดให้เหมือนแผ่นขนมเปี๊ยะ
“อืม… ลองทำหม้อก้นแบนดูก่อนแล้วกัน หากเผาออกมาสำเร็จ ค่อยทำอ่างสักใบ” เซวียเสี่ยวหรั่นนวดไปก็พูดงึมงำกับตัวเอง “นี่คือส่วนฐาน ต้องหนาหน่อย จะได้ไม่แตกง่ายตอนเผา”
แม้เหลียนเซวียนจะมองไม่เห็นความเคลื่อนไหวของนาง แต่จากน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ในสมองก็ปรากฏภาพที่มีรายละเอียดชัดเจน
หลังจากนวดส่วนฐานรูปทรงกลมเรียบร้อย ก็หักดินเหนียวออกมานวด
