ไก่ตกน้ำแค่นั้นไม่พอกินอยู่แล้ว ดังนั้นเซวียเสี่ยวหรั่นจึงหั่นเนื้องูออกมาครึ่งท่อนใส่ลงไปย่างด้วย
“กินแต่เนื้อย่างทุกวันไม่ดี ทำให้ร้อนในไม่ว่า เนื้อย่างส่วนที่ไหม้เกรียมอาจก่อให้เกิดมะเร็งได้ง่าย ทางที่ดีนะ… หาของพวกหม้อหินหรือกระบอกไม้ไผ่มาต้มกินจะดีกว่า อ้อ แล้วก็ต้มน้ำดื่มด้วย รวมถึง… สระ… ผม… อาบ... น้ำ”
เสียงในตอนท้ายกดต่ำจนเบาหวิว เซวียเสี่ยวหรั่นลูบผมแต่ละเส้นที่เริ่มเปลี่ยนไป รู้สึกว่าได้กลิ่นน้ำมันจากผมของตนเองแล้ว
ตอนนี้เธออยากจะอาบน้ำสระผมจะแย่ แต่ก็เกรงว่าจะดูเป็นการฟุ่มเฟือยเกินไป หากไม่เพราะกลัวหนาว ป่านนี้คงวิ่งไปอาบที่ริมแม่น้ำแล้ว
เซวียเสี่ยวหรั่นตัวสั่นอย่างอดไม่ได้ ถึงเธอจะเจ้าเนื้อสักหน่อย แต่ก็กลัวหนาวเป็นที่สุด
อุณหภูมิช่วงกลางวันของที่นี่น่าจะสักสิบเจ็ดสิบแปดองศา แต่น้ำในแม่น้ำอุณหภูมิต่ำมาก เธอไม่ขวัญกล้าพอที่จะกระโดดลงไปอาบ
บางทีเธอควรพิจารณาทำหม้อสำหรับตุ๋นน้ำแกงหรือต้มน้ำร้อนสักใบ
เซวียเสี่ยวหรั่นใช้กิ่งไม้สองกิ่งพลิกเนื้อ พลางใคร่ครวญถึงความเป็นไปได้ที่จะทำหม้อดินสำเร็จ
น่าจะไม่ยาก จำได้ว่าเธอเคยเห็นในโต้วอิน ผู้ชายสองคนทำราวกับเป็นของเล่น แค่ขุดดินเห
