“หินแบบนี้สามารถเขียนอักษรลงไปได้ ท่านลองดูสิ เมื่อคืนท่านได้หลับบ้างหรือเปล่า”
เหลียนเซวียนคลำก้อนหินที่ไม่เรียบสักเท่าไร ลังเลอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ก็ลองเขียนลงบนหินสองตัวอักษร ‘หลับแล้ว’
“อื้อๆ ไม่เลว หินที่ใช้เขียนอักษรได้แบบนี้ ตอนเด็กๆ ข้าเคยหามาเล่นอยู่บ่อยๆ ริมแม่น้ำมีหินที่ไม่แข็งมากแบบนี้อยู่ไม่น้อย ใช้เขียนอักษรบนหินได้เป็นอย่างดี เอาไว้ว่างเมื่อไร ข้าจะหาแผ่นหินที่เรียบหน่อยมาให้จะได้เขียนสะดวกกว่า เช่นนี้พวกเราก็จะสามารถสื่อสารกันง่ายขึ้น ฮ่าๆ ฉันนี่ฉลาดจริงๆ ”
เซวียเสี่ยวหรั่นเปล่งเสียงหัวเราะอย่างลำพองใจ
เหลียนเซวียนมุมปากกระตุก แต่ก็ยอมรับที่นางยกยอตัวเอง การทำสัญลักษณ์บนก้อนหิน คือวิธีการที่เหล่าองครักษ์เงาใช้บ่อย แต่เขาไม่ได้นึกถึงข้อนี้
“เอาล่ะ เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็มาคุยกันสักหน่อยดีกว่า” เซวียเสี่ยวหรั่นเบ้ปากย่อตัวลงมาคุกเข่าข้างเขา “ตาของท่านมองไม่เห็นแม้แต่น้อยเลยหรือ? ”
ไม่ใช่ว่าเธอต้องการตอกย้ำอาการบาดเจ็บของอีกฝ่าย เพียงแต่เห็นเขาขยับตัวไปเติมฟืนได้อย่างแม่นยำ ก็เลยคิดว่าเขาอาจมองเห็นบ้างเล็กน้อย
เหลียนเซวียนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนใช้หินเขียนอักษรลงไปช้าๆ
“ค่อนข้าง… รา
