ร่างกายหนักยิ่งกว่าเมื่อวานเสียอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ก้นกับบั้นเอว เจ็บจนปากของเธอบิดเบี้ยวไปหมดแล้ว
เหลียนเซวียนสั่นศีรษะ ก่อนพยักหน้า
กองไฟยังติดอยู่ ภายในถ้ำยังมีควันไฟปกคลุมอยู่
เซวียเสี่ยวหรั่นจำได้ว่าเมื่อวานเธอตื่นมาตอนกลางดึก เห็นเหลียนเซวียนกำลังเติมฟืนใส่ลงไปในกองไฟอยู่ เธอถามเขาไปประโยคหนึ่งตอนงัวเงีย เขาไม่ได้ตอบกลับมา เซวียเสี่ยวหรั่นง่วงมากจริงๆ พอเห็นเงาร่างของคนคุ้นเคย ก็ยู่ปากแล้วหลับไปอย่างสบายใจ
“แบบนี้ใช้ไม่ได้ ท่านเป็นคนเจ็บ ต้องพักผ่อนให้มาก บาดแผลถึงจะหายเร็ว”
เธอรู้สึกโมโหอยู่บ้าง ที่จริงเมื่อคืนนี้เธอตั้งใจว่าจะลุกขึ้นมาดูไฟ แต่เพราะง่วงมาก จึงลุกไม่ขึ้น
เหลียนเซวียนก็เลยไม่ได้นอนเพราะต้องคอยดูไฟเป็นแน่
“ฟ้าสว่างมากแล้ว ท่านรีบไปพักเถอะ ไม่ต้องดูไฟแล้ว” เซวียเสี่ยวหรั่นลุกขึ้นอย่างยากเย็น
แต่เหลียนเซวียนกลับส่ายหน้า เมื่อคืนเขานอนแล้ว เพียงแต่หลับไม่ลึก พอเห็นว่าไฟกำลังจะมอดก็เลยลุกขึ้นมาคลำหาฟืน หลังจากนั้นได้ยินเสียงนางขยับตัวไปใกล้กองไฟมากขึ้นทุกขณะ เพื่อป้องกันไม่ให้นางกลิ้งเข้าไปในกองไฟ เขาก็เลยนั่งคั่นตรงกลางเสียเลย
เซวียเสี่ยวหรั่นใช้มือขยี้ตาด้วยความโมโห เธ
