่วงภาพลักษณ์ของตนเองแม้แต่น้อย
แม้รู้สึกว่าถึงตนเองมีสิบมือก็คงทำงานไม่ทัน แต่ก็ยังวางของที่หนักอึ้งลงบนหินก้อนใหญ่ที่อยู่ค่อนข้างใกล้จากปากถ้ำอย่างระมัดระวัง
เหลียนเซวียนเงี่ยหูฟังฝีเท้าวุ่นวายของนาง รู้สึกอับจนวาจาอยู่บ้าง แม่นางคนนี้มีอุปนิสัยเอะอะมะเทิ่งเช่นนี้เสมอเลยหรือ
เซวียเสี่ยวหรั่นไม่หยุดพักแม้แต่ชั่วอึดใจ กล่าวทักทายเหลียนเซวียนคำหนึ่ง ก่อนวางกระเป๋าเป้ลง หลังจากนั้นก็วิ่งเข้าไปในถ้ำ เริ่มปัดกวาดแท่นหินที่เป็นแอ่งตรงกลางแผ่นนั้นก่อน
ทั้งก้อนหิน เศษดิน และหญ้าแห้งร่วงกราวลงมาจากแผ่นหินขนาดใหญ่
ภายในถ้ำขมุกขมัว ทัศนวิสัยรางเลือนไม่ชัดเจนอย่างยิ่ง เซวียเสี่ยวหรั่นสะบัดไม้กวาดซึ่งทำขึ้นเองอย่างลวกๆ ทำความสะอาดที่พักของพวกเขาสองคนอย่างรวดเร็ว
เสียงปัดกวาดดังมาจากในถ้ำ ฝุ่นละอองฟุ้งกระจาย เสียงไอแค่กๆ ดังมาเป็นระยะ เพราะสำลักฝุ่นเหล่านั้น
เหลียนเซวียนมุมปากกระตุกเล็กน้อย
ขณะที่นางพร่ำบ่นไม่หยุดปากว่า “หิวจะตายอยู่แล้ว เจ็บจะตายอยู่แล้ว เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ซวยจะตายอยู่แล้ว” แต่การกระทำกลับสวนทาง เสียงเคลื่อนไหวภายในถ้ำรวดเร็วฉับไว เต็มไปด้วยความฮึกเหิมประหนึ่งทหารทั้งกองทัพก็มิปาน
“แค่กๆ ฝุ่นเ
