เซวียเสี่ยวหรั่นหาที่ลับตาคนจัดการธุระส่วนตัวก่อนเป็นอย่างแรก จากนั้นก็วิ่งไปล้างหน้าบ้วนปากริมแม่น้ำ
พอสายน้ำเย็นฉ่ำประพรมลงมาบนใบหน้า เซวียเสี่ยวหรั่นก็สดชื่นกระปรี้กระเปร่า เงยหน้ามองไปโดยรอบ ทั้งซ้ายขวาหน้าหลังของแม่น้ำล้วนอุดมไปด้วยพืชพรรณเขียวขจีนานาชนิด และต้นไม้ใหญ่เก่าแก่สูงตระหง่าน
แค่เห็นสีเขียวสุดลูกหูลูกตา รอยยิ้มขื่นก็ปรากฏบนมุมปากของเซวียเสี่ยวหรั่น ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าวันหนึ่งตนเองจะต้องติดอยู่ในป่าหาทางออกไม่ได้
เธอหยิบกระเป๋าสีชมพูใบเล็กออกมาจากเป้ ในนั้นใส่ของใช้กระจุกกระจิกสำหรับผู้หญิง มีหวีกับกระจกอันเล็กๆ ยางรัดผมสีดำ ลิปบาล์มสีส้ม ดินสอเขียนคิ้ว โลชั่นกันแดด กรรไกรตัดเล็บ กระดาษชำระ แล้วก็ผ้าอนามัยชนิดบางสองแผ่น รวมถึงธนบัตรย่อยอีกสองสามใบ
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของติดตัวเล็กๆ น้อยๆ เห็นแบงก์ย่อยสองสามใบนั้นแล้ว เซวียเสี่ยวหรั่นก็รู้สึกปวดใจ ในมือถือของเธอยังมีเงินอีกตั้งหลายพันหยวน นั่นเป็นอั่งเปาที่เธออุตส่าห์สะสมมาหลายปี ตอนนี้สูญสลายกลายเป็นความว่างเปล่าไปหมดแล้ว
เธอถอนหายใจอย่างหดหู่ หยิบกระจกขึ้นมาส่อง ใบหน้ากลมเกลี้ยงขาวผ่องสะท้อนอยู่ในนั้น เซวียเสี่ยวหรั่นเป็นสาวเจ้าเน
