ข้ารู้ว่านางได้สัมผัสถึงสิ่งใด ได้บรรลุถึงกระบวนท่าใด และรู้ว่าสิ่งที่นางกำลังพยายามจะไขว่คว้านั้นคืออะไร
ข้ามองเห็นได้ว่าเส้นทางของกระบี่ของนางหนักหน่วงเพียงใด
และที่ข้าไม่อยากเชื่อเลยก็คือ แม้จะเคลื่อนไหวอ่อนช้อยเพียงนี้ แต่นางกลับสามารถคงโครงสร้างของกระบวนท่ากระบี่ราชันย์เอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์
นั่นทำให้ข้าต้องทบทวนความสามารถที่แท้จริงของนางอีกครั้ง
ไม่ใช่เพียงแค่ยองพุงหรือนัมกุงบีอาเท่านั้น แม้แต่เหล่าจอมยุทธ์รุ่นใหม่ที่ถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะ ต่างก็เปล่งประกายด้วยตนเอง
‘ต่างจากข้าในอดีตอย่างสิ้นเชิง’
[ยุคสมัยนี้เปรียบเสมือนบ่อมังกรจริง ๆ]
ข้าพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของตาแก่ชิน
ถึงแม้ข้าจะเคยเห็นเส้นทางแห่งกระบี่ของนางมานับครั้งไม่ถ้วน ทว่ากระบี่ของนัมกุงบีอาในตอนนี้แตกต่างออกไป
มันไม่ใช่กระบี่ของราชินีกระบี่มารที่โหดเหี้ยมและกระหายเลือด แต่เป็นกระบี่ที่งดงาม บริสุทธิ์ และเปี่ยมไปด้วยความสง่างาม
‘…งดงามจริง ๆ’
ข้าไม่มีคำใดจะอธิบายมากไปกว่านี้แล้ว
เพราะมันเป็นกระบี่ที่ “งดงาม” อย่างแท้จริง
◇◆
แคร่ก—
ในขณะที่นัมกุงบีอากำลังกวัดแกว่งกระบี่ ข้าก็พลาดเหยียบกิ่งไม้แห้งเข้า
‘…บ้าเอ๊ย ทำไมต้องมาเหยียบเอาตอนนี้ด้วย’
รอบตัวมีเพียงเสียงหายใจของเหล่าจอมยุทธ์ที่กำลังเฝ้าดู
สายตาของนัมกุงบีอาเบนมาทางข้าโดยตรง
