‘จูกัดฮยอกเป็นหลานของหมอเทวดาอย่างนั้นหรือ?’
ข้าเคยได้ยินมาว่าเขาออกเดินทางไปพร้อมกับชายชราผู้หนึ่ง แต่ไม่คิดว่าคนผู้นั้นจะเป็นหมอเทวดา
‘เรื่องนี้มันหมายความว่าอย่างไร?’
ถ้าเจ้าหมอนั่นคือจูกัดฮยอกจริง อะไรเป็นเหตุให้เขาหันไปเข้ากับฝ่ายของมารสวรรค์? สถานการณ์ที่เขาเคยเล่าให้ข้าฟังช่างแตกต่างจากความจริงอย่างสิ้นเชิง
แน่นอนว่าข้าไม่เคยเชื่อคำพูดของเขาทั้งหมด แต่ไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะเป็นหลานของหมอเทวดา
นี่เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ หรือว่ายังมีอะไรที่เกี่ยวโยงกันมากกว่านี้?
‘ยิ่งข้าสืบหาเรื่องของมันมากเท่าใด เรื่องราวก็ยิ่งซับซ้อนขึ้นเท่านั้น’
ข้าเหลือบมองจูกัดฮยอกที่ยังคงนั่งนิ่ง
…ข้าสามารถฆ่ามันได้จริงๆ หรือ?
“…เด็กน้อย”
…ข้าจำเป็นต้องฆ่ามันหรือไม่?
เมื่อไหร่? อย่างไร? และถ้าข้าทำเช่นนั้น จะเกิดปัญหาอะไรตามมา…
“เด็กน้อย”
“…ขอรับ?”
[ตั้งสติให้ดี]
เสียงของตาแก่ชินดังขึ้นอย่างดุดัน ข้ารู้สึกได้ถึงความปวดหนึบในศีรษะ ก่อนจะยกมือขึ้นกุมขมับโดยไม่รู้ตัว
เสียงของตาแก่ชินปลุกข้าให้ตื่นจากความคิด ข้าหันไปตามทิศทางของเสียง เห็นเซียนดอกเหมยมองมาทางข้า
“เป็นอะไรหรือไม่?”
“ไม่เป็นไรขอรับ…”
“ผู้อาวุโสแท! เด็กนี่บอกว่าไม่สบายอยู่!”
“หนวกหูเสียจริง!”
ผู้อาวุโสแทสบถออกมาอย่างหงุดหงิด ขณะยังคงต้มยาโดยไม่สนใจเซียนดอกเหมยเลยแม้แต่น้อย
เมื่อยาต้มได้ที่ หมอเทวดาก็ยื่นถ้วยยาให้กับกระบี่ราชินี
