วีรกรรมของนางนั้นเลื่องลือไปจนถึงยุคอนาคต
อย่างไรก็ตาม ในภายหลังที่นางหายไปจากยุทธภพก็มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้
‘เป็นเพราะอาการป่วยของนางกำเริบอย่างนั้นหรือ?’
จากสภาพของนางในตอนนี้ ดูเหมือนจะเป็นไปได้มาก
แม้ว่านางจะเป็นศิษย์ของเจ้าสำนักฮวาซาน แต่กลับดูแก่กว่าเซียนดอกเหมยเสียอีก
ขณะที่ข้ามองพิจารณานางอย่างเงียบ ๆ ดวงตาของกระบี่ราชินีกลับสบตากับข้าเข้าโดยบังเอิญ!
ข้าสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อกระบี่ราชินีจ้องมาที่ข้า แต่แทนที่จะกล่าวอะไรที่ดุดัน นางกลับส่งรอยยิ้มอ่อนโยนมาให้
“ยินดีที่ได้พบ”
“ขอรับ?”
“ควรจะได้พบกันเร็วกว่านี้… เจ้าดูเปลี่ยนไปมากนัก เวลาผ่านไปนานเกินไปแล้ว”
“ท่านรู้จักข้าหรือ?”
ข้าเหลือบมองกู่หลิงฮวาโดยไม่รู้ตัว บางทีนางอาจจะเคยพูดถึงข้ากับกระบี่ราชินีมาก่อน?
แต่หากเป็นเช่นนั้นจริง ข้าคงไม่คาดหวังว่านางจะพูดถึงข้าในทางที่ดีนัก
ทว่า คำพูดที่ออกจากปากของกระบี่ราชินีกลับเป็นสิ่งที่ข้าคาดไม่ถึงเลยแม้แต่น้อย
“เจ้าช่างคล้ายกับชอนฮีเหลือเกิน”
“…!”
ข้าตกตะลึง
ชื่อที่แทบจะลืมเลือนไปแล้วถูกเอ่ยออกมา ชื่อที่หายไปจากความทรงจำของข้าเกือบหมด
กระบี่ราชินีรู้จักชื่อของนางได้อย่างไร?
“ท่านรู้จัก… มารดาของข้าหรือ?”
ชอนฮี… ชื่อนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของความทรงจำที่เลือนราง
