[จะเชื่อหรือไม่ก็เรื่องของเจ้า แต่เจ้าคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติหรือ ที่เจ้ามีสิ่งนั้นอยู่ในร่าง แล้วหวังว่าจะปลอดภัยดี?]
“สิ่งนั้น…? ท่านหมายถึงอะไร?”
ตาแก่ชินนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับมา
[โอ้โห ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย]
“อธิบายให้ข้าฟังหน่อยได้ไหม?”
[ข้าตอบเจ้ามามากพอแล้ว ทีนี้ถึงตาข้าถามบ้าง]
…ชิ
ดูเหมือนว่าตาแก่นี่จะไม่มีแผนจะบอกข้าเพิ่มเติมเลย เป็นตาเฒ่าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์จริง ๆ
ข้ายังไม่แน่ใจเลยว่าตาแก่นี่สมกับเป็น กระบี่เซียนแห่งฮวาซาน ตามที่อ้างหรือไม่!
“นิสัยของตาแก่นี่ต่างจากที่เล่าต่อ ๆ กันมาจริง ๆ…”
[ดูเหมือนเจ้าจะไม่อยากฟังสินะ]
“…ไม่ใช่อย่างนั้น ข้ากำลังคิดว่าผู้ฝึกตนเช่นท่านช่างมีจิตใจกว้างขวางและล้ำลึก สมแล้วที่เป็นบุคคลในสายเต๋า”
บ้าชะมัด… ผู้ฝึกตนอะไรจิตใจคับแคบขนาดนี้!
[…ข้ารับรู้ความคิดของเจ้าได้นะ ไม่มีประโยชน์ที่จะเสแสร้ง]
“…รีบถามเถอะ”
การสนทนาไร้สาระเริ่มยืดยาวเกินไป ควรเข้าเรื่องได้แล้ว
[ข้ามีบางสิ่งที่ต้องถามเจ้า]
“ว่ามาเถอะ”
[เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้สำนักฮวาซานมีผู้นำรุ่นที่เท่าไรแล้ว?]
ผู้นำของสำนักฮวาซานในปัจจุบัน… เซียนดอกเหมยอย่างนั้นหรือ?
เขาเป็นจอมกระบี่ที่ถูกจัดว่าอยู่ระดับเดียวกับจักรพรรดิกระบี่สวรรค์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นกระบี่อันดับหนึ่งแห่งใต้หล้า
