และแล้ว นางก็เอ่ยออกมาเบา ๆ
“อยากพบเขา… ข้าอยากพบเขาจริง ๆ”
นัมกุงบีอาพยักหน้าให้ตัวเอง
แม้ไม่อาจอธิบายเหตุผลได้ชัดเจน แต่หัวใจของนางรู้ดี
นางต้องการพบเขา
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลอื่นใด
“อีกไม่นานแล้ว”
ที่แห่งนั้น… ข้ารู้สึกได้ว่าเขาอยู่ที่นั่น
ไม่ใช่ความมั่นใจ แต่เป็นความรู้สึกที่แน่วแน่
แม้จะยังอยู่ห่างออกไป แต่ไม่นานข้าก็จะไปถึง
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดนัมกุงบีอา ก็เริ่มก้าวเดินต่อไปอีกครั้ง
