‘ถังโซยอล’ ทายาทคนสำคัญของตระกูลถัง ผู้ที่ได้รับสมญานาม “พญาหงส์พิษ”
มีโอกาสแค่ไหนที่นางจะบังเอิญผ่านมาแถวนี้ แล้วบังเอิญเจอพวกเราโดยไม่มีอะไรแอบแฝง แถมในตอนที่ข้าไม่อยู่เสียด้วย
ข้าถามออกไปเพื่อความแน่ใจ
“หรือว่าท่าน… กำลังรอข้าอยู่?”
สิ้นคำถามของข้า—
ถังโซยอลตอบกลับทันทีโดยไม่ลังเล…
“มะ… ไม่ใช่นะ! ข้าจะมารอคุณชายกู่ที่นี่ทำไมกัน!?”
ถังโซยอลโบกมือไปมาพลางปฏิเสธสุดชีวิต
แต่ในเมื่อทุกอย่างมันฟ้องชัดเจน ต่อให้ปฏิเสธอย่างไรก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้
“นั่นสินะ ถ้างั้นเหตุใดท่านถึงมาอยู่ที่นี่เล่า?”
“…”
ครั้งนี้นางเงียบไป ไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ
“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?”
ไม่ว่าจะชีวิตก่อนหรือชีวิตนี้ ข้าไม่เคยเข้าใจถังโซยอลเลยสักครั้ง
…หรือว่า นางจะชอบข้ากันแน่?
…เดี๋ยว ข้ารีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไปทันที
ข้าไม่ใช่กู่จอลยอบ หรือนัมกุงชอนจุน ที่มีรูปลักษณ์หล่อเหลาเป็นอาวุธเสียหน่อย
เว้นแต่ว่าถังโซยอลจะมีรสนิยมแปลกประหลาดถึงขีดสุด ซึ่งข้าคิดว่านั่น ไม่มีทางเป็นไปได้
…ไม่มีทางแน่นอน
ข้าพยายามจินตนาการ หากสมมติว่านางมีใจให้ข้าจริง ๆ
ทันใดนั้น ภาพหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว
ถังโซยอลในอดีตชาติ ขณะกำลังจับแมลงพิษขนาดเท่านิ้วก้อย แล้วยัดมันเข้าไปในรูจมูกของศัตรูเพื่อทรมานพวกมัน…
แม้ว่าข้าจะไม่เคยโดนกับตัวเอง
แต่ภาพของถังโซยอลที่ทำแบบนั้นด้วยสีหน้าราบเรียบยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำของข้า
