วีซอลอาขมวดคิ้วก่อนจะชี้ไปข้างหน้า
“ก็อยู่ตรงนั้นไงคะ!”
ข้าหันไปมองตามทิศที่นางชี้…
แต่ไม่ว่าจะมองยังไง “มันก็เป็นแค่หน้าผา”
“เจ้าพูดอะไรน่ะ? ข้าเห็นแต่หน้าผานี่”
ความรู้สึกแปลก ๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในอกของข้า
ข้าอยากจะเดินไปดูให้ชัดเจนกว่านี้ แต่ว่าทำไมกัน…
“ข้ากลับไม่สามารถยกเท้าก้าวไปข้างหน้าได้?”
ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างกักข้เอาไว้
ข้ากัดฟันแน่นและพยายามขยับตัว แต่ร่างกายของข้ากลับหนักอึ้งอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“แปลกจริง ๆ…มันควรมีบางอย่างอยู่ที่นี่งั้นหรือ?”
วีซอลอาไม่ได้มีท่าทีลังเลเลยแม้แต่น้อย นางเดินไปทางหน้าผาอย่างไร้กังวล
ข้ารู้สึกหนาวเยือกขึ้นมาทันที
“เดี๋ยว! มันอันตรายนะ!”
ข้าตะโกนออกไป แต่ข้ากลับยังขยับไม่ได้
ข้ามองดูวีซอลอาเดินไปเรื่อย ๆ ราวกับกำลังจะก้าวลงไปในอากาศที่ว่างเปล่า
“ให้ตายเถอะ…ขยับสิ!”
ข้ากัดฟันแน่น จนกระทั่ง—
“อั๊ก!”
ข้ากระชากพลังปราณจากจุดตันเถียนออกมาอย่างรุนแรง
พลันร่างของข้าก็ปลดปล่อยไอร้อนออกมา ข้าสูดลมหายใจลึก แล้วฝืนขยับร่างกายให้พุ่งตรงไปหาวีซอลอาทันที!
ข้ากระตุ้น “เคล็ดเพลิงอัคคีเก้ากงล้อ” ดึงพลังปราณออกมาให้มากที่สุด
ข้าบังคับขาที่แข็งทื่อราวกับรูปปั้นให้ขยับโดยใช้พลังปราณเร่งเร้า
ในที่สุด ข้าก็สามารถเคลื่อนไหวได้!
ข้ากระโจนไปข้างหน้าแล้วคว้าตัววีซอลอามากอดไว้ทันที
“กรี๊ด!”
