โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสำนักใหญ่ที่มีประวัติศาสตร์การสืบทอดมายาวนานอย่างยอดเขาโอสถ หรือแม้แต่ตระกูลผู้บำเพ็ญเพียร ผลไม้วิญญาณที่อยู่บนต้นนั้นไม่ได้สลักสำคัญอะไรมากนัก ทว่าสิ่งที่มีค่าที่สุด ก็คือรากวิญญาณที่สามารถให้กำเนิดยาทิพย์และผลไม้วิญญาณได้อย่างต่อเนื่องต่างหาก!
ทว่าในเวลานี้ ไม่ใช่แค่กู้หย่วนเท่านั้น แต่ยังมีผู้คนอีกมากมายที่มองเห็นรากวิญญาณต้นนี้ แม้ภายในใจจะเกิดความโลภอยากได้ ทว่ากลับไม่มีใครกล้าเอ่ยปากเสนอความเห็นหรือคิดจะลงไปเก็บเกี่ยวเลยแม้แต่คนเดียว
ไม่ใช่เพียงเพราะปรมาจารย์เจินจวินคูมู่เป็นผู้ควบคุมเรือมังกรเหินเวหาจนไม่มีใครกล้าขัดใจเท่านั้น แต่เป็นเพราะใต้น้ำข้างๆ รากวิญญาณต้นนั้น มีเงาดำทะมึนขนาดมหึมาซุ่มซ่อนอยู่ เพียงแค่ปรายตามองแวบเดียว ก็สร้างแรงกดดันอันหนักอึ้งให้แล้ว รัศมีพลังของมันไม่ได้ด้อยไปกว่ายอดฝีมือระดับจินตานขั้นสูงอย่างนักพรตเฮ่อหลิงเลยแม้แต่น้อย!
ของวิเศษล้ำค่าแห่งฟ้าดิน ย่อมต้องมีสัตว์อสูรคอยคุ้มครองปกปักรักษา เห็นได้ชัดว่า แม้ในเทือกเขาอวิ๋นเมิ่งแห่งนี้จะมียาทิพย์อยู่มากมาย แต่ยาทิพย์เหล่านี้ก็ไม่ได้เก็บเกี่ยวมาได้ง่ายๆ เลย
