ถังโซยอลมีสิ่งที่ชื่นชอบแตกต่างจากผู้อื่นมาตั้งแต่ยังเด็ก
ขณะที่เด็ก ๆ แห่งตระกูลสูงศักดิ์วิ่งไล่จับลูกสุนัขหรือแมว นางกลับไล่ตามพวกสัตว์เลื้อยคลานอย่างงูแทน
เมื่อโตขึ้น ความสนใจของนางก็เปลี่ยนไป ไล่ตามสัตว์นักล่าจำพวกหมาป่าหรือเสือแทน
ดวงตาเรียวยาวฉายแววกร้าว พลังอันดุร้ายที่เปล่งออกมาพร้อมเสียงคำราม ความสง่างามของนักล่าผู้สูงศักดิ์ที่อยู่เหนือเหยื่ออ่อนแอ…สิ่งเหล่านั้นช่างน่าหลงใหลอย่างหาใดเปรียบมิได้
ดังนั้น เมื่อมีการพูดคุยเรื่องหมั้นหมายระหว่างนางกับตระกูลนัมกุงในอดีต ถังโซยอลจึงกัดฟันคัดค้านอย่างเต็มที่ เพราะนางไม่ชอบนัมกุงชอนจุน
แม้ผู้คนต่างพากันกล่าวว่าเขาหล่อเหลา เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งใต้หล้า…
‘หน้าตามันเหมือนพวกเสเพลไร้แก่นสาร’
ทุกครั้งที่มอง เขากลับยิ่งดูชวนสะอิดสะเอียน
นางไม่เคยหลงใหลในรูปโฉมของนัมกุงชอนจุน ที่สำคัญคือความรู้สึกคลุมเครืออันแปลกประหลาดที่แฝงอยู่ในตัวเขา สิ่งนั้นทำให้นางไม่อาจชอบพอเขาได้เลย
มีบางอย่างผิดปกติกับชายคนนี้
แม้ท่าทีอ่อนโยนของเขาจะดูดีเพียงใด แต่กลับให้ความรู้สึกไม่เข้ากับตัวเขาเอง
ถังโซยอลไม่เข้าใจเลยว่าทำไมสตรีนับไม่ถ้วนในยุทธภพถึงได้หลงใหลคลั่งไคล้เขาถึงเพียงนั้น
ในทางกลับกัน นัมกุงบีอากลับเป็นคนที่ดีมาก
