มันเป็นคันเดียวกับที่พวกเขาใช้เดินทางไปงานประชุมสมัชชาเก้ามังกรก่อนหน้านี้
‘อะไรกัน…?’
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีรถม้าอีกคันอยู่ข้างหลัง ท่าทางเหมือนจะเป็นการเดินทางไกล
ด้วยความสงสัย นางรีบเดินไปถามหนึ่งในผู้ดูแลเรือน
“พี่สาวฮงวา รถม้านั่นคืออะไรเหรอ?”
“อ้อ! คุณชายกำลังจะเดินทางไปเสฉวนล่ะ”
“เอ๋? คะ…คุณชายจะไปไหนนะ?”
“ใช่ พวกอาวุโสเลยรีบเตรียมรถม้าให้”
“อะไรนะ!? แล้วทำไมไม่มีใครบอกข้าเลย! ข้าเป็นคนรับใช้ติดตัวของเขานะ!”
“คงเพราะซอลอายังเด็ก และเพิ่งเริ่มงานได้ไม่นานล่ะมั้ง? อีกอย่าง เขาจะไปตั้งหนึ่งเดือนเต็มเชียวนะ”
“ห-ห-หนึ่งเดือน!?”
‘หนึ่งเดือน…? หนึ่งเดือนเลยเหรอ!?’
สายตาของวีซอลอาสั่นไหวอย่างรุนแรง
คุณชาย…ไม่อยู่หนึ่งเดือนเต็มเลยงั้นเหรอ?
‘…ไม่เป็นไรหรอกมั้ง?’
‘…ก็แค่หนึ่งเดือนเองนี่นา…’
แต่ทำไม…แค่คิดแบบนั้น หัวใจของนางกลับรู้สึกว่างเปล่าล่ะ?
วีซอลอาไม่เข้าใจเลย… ทำไมกันนะ? ทำไมถึงรู้สึกอึดอัดอยู่ลึกๆ ในใจ?
“คุณชาย…จะออกเดินทางเมื่อไหร่หรือคะ?”
“อืม… ถ้าข้าจำไม่ผิด พอคุณชายตื่นและอาบน้ำเสร็จ ก็คงออกเดินทางเลยล่ะ อีกไม่นานก็คงได้เวลาแล้วมั้ง?”
หากเป็นเช่นนั้น อีกเพียงไม่นานกู่หยางชอนก็คงจะตื่นขึ้นมาแล้ว…
วีซอลอายืนค้างไปชั่วขณะ สีหน้าดูสับสนราวกับถูกอะไรบางอย่างกระแทกเข้าเต็มแรง
