เกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันนะ?
ข้ามองไปที่ลานกว้างด้านหน้า ที่นั่นผู้อาวุโสเซียนกระบี่กำลังกวาดลานอยู่ และข้างกายเขามีร่างหนึ่งที่ข้าคุ้นเคยเป็นอย่างดี
บุรุษร่างสูงใหญ่กว่าแปดฉื่อไหล่กว้างกำยำ เส้นผมสีขาวโพลนบ่งบอกถึงวัยที่ผ่านพ้นความหนุ่มแน่น แต่เรือนร่างของเขากลับเต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่นขนัดที่แทบปริออกจากเสื้อผ้า
ไม่ต้องเสียเวลาสงสัยนั่นคือผู้อาวุโสสอง กู่รยอน
“เฮ้อ! เจ้ากวาดพื้นให้สะอาดกว่านี้ไม่ได้หรือไง? ดูนี่สิ ฝุ่นเยอะไปหมด!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า…”
…ตาแก่บ้าคนนั้นกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?
ผู้อาวุโสสองกำลังยืนอยู่ข้างๆ ผู้อาวุโสเซียนกระบี่ จ้องมองไปที่ลานกว้างด้วยสายตาพิจารณา พร้อมกับชี้นิ้วออกคำสั่ง
ข้าไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะได้เห็นผู้อาวุโสเซียนกระบี่ถูกต่อว่าด้วยเรื่องกวาดลาน
“ดูนี่สิ! เจ้ากวาดมาอย่างไรกัน? ไม่เคยจับไม้กวาดมาก่อนเลยรึ?”
ด้วยสายตาที่แหลมคมประหนึ่งพญาเหยี่ยวผู้อาวุโสสองตรวจสอบฝุ่นละอองที่แทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ก่อนจะคอยชี้ตำหนิทีละจุดๆ
‘…แค่ดูยังขัดหูขัดตาชะมัด’
ข้าเคยรู้มาว่าผู้อาวุโสเซียนกระบี่และผู้อาวุโสสองเป็นจอมยุทธ์ร่วมยุคกัน ดังนั้นพวกเขาคงรู้จักกันเป็นอย่างดี
แต่ถึงอย่างนั้น… นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรกัน?
“ผู้อาวุโสสอง ท่านกำลังทำอะไรอยู่หรือขอรับ?”
“โอ้! หยางชอน เจ้ากลับมาแล้วหรือ”
“…เหตุใดท่านถึงได้รังแกผู้เฒ่าวีอย่างนั้นล่ะขอรับ?”
