ท้ายที่สุดแล้ว ชิวจื่อก็เป็นเพียงคนที่ถูกมารหยินไร้รูปลักษณ์สังหาร ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอันใดกับกู้หย่วนมากนัก
หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เผลอๆ อาจจะไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอเสียด้วยซ้ำ ทว่ากู้หย่วนกลับยื่นมือเข้ามาปกป้องชีวิตเธอไว้หลายต่อหลายครั้ง ซ้ำยังรับปากว่าจะช่วยแก้ปัญหาให้เธอในวันข้างหน้าอีก
การกระทำของกู้หย่วนในครั้งนี้ เรียกได้ว่ามีเมตตาธรรมและคุณธรรมอย่างถึงที่สุดแล้ว
“เรียกข้าว่าศิษย์พี่เหมือนเดิมเถอะ ข้าฟังแล้วรื่นหูกว่า”
กู้หย่วนโบกมือปัด
“จริงสิ เจ้าคงจะตกใจแย่แล้ว ลงไปพักผ่อนก่อนเถอะ ถ้ามีเรื่องอะไรข้าจะเรียกเอง”
“เจ้าค่ะ ศิษย์พี่”
ชิวเยว่ทำความเคารพก่อนจะขอตัวถอยออกไป
“ช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายสินะ…”
หลังจากชิวเยว่จากไป กู้หย่วนก็ทอดถอนใจออกมาเบาๆ
ในเวลานี้ ตำหนักเซียนมังกรชาดกำลังจะเปิดออก ย่อมต้องสร้างคลื่นลมลูกใหญ่ ดึงดูดขุมกำลังใหญ่น้อยมากมายให้มารวมตัวกันที่เมืองเซิ่งหยาง
นอกจากนี้ นิกายหยวนหมิงเองก็ยังจ้องมองดินแดนสามแคว้นที่อยู่ภายใต้การครอบครองของยอดเขาโอสถ สำนักกระบี่ดารา และนิกายกู่เสินตาเป็นมัน เตรียมพร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อ…