“แต่ว่า…ท่านผู้อาวุโสสอง ขนาดนั้นเลยหรือ…”
“มีอะไรต้องกังวลกัน? เขามาที่นี่ด้วยความตั้งใจของตนเองมิใช่หรือ?”
“ถูกต้องขอรับ ข้าต้องการเข้าร่วมศึกเก้ามังกร และข้าอยากเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยกระบี่แห่งตระกูลกู่”
“เห็นหรือไม่ เขาต้องการเข้าร่วมขนาดนี้”
ดวงตาของเจ้าหน้าที่ที่โต๊ะลงทะเบียนสั่นไหวอย่างรุนแรง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความลังเล ไม่รู้ว่าควรจะรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้อย่างไร
ในขณะที่เหงื่อของเขาไหลพรั่งพรูแทบจะกลายเป็นแอ่งน้ำเล็กๆ จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาเป็นการช่วยชีวิตเขาไว้
“ท่านพี่!”
เสียงตะโกนดังลั่นทำให้ทุกคนในบริเวณหันไปมอง
ผู้ที่ปรากฏตัวคือเผิงอาฮีที่ข้าเพิ่งได้พบเมื่อวาน!
“ไอ้บ้านี่!”
เสียงตวาดดังก้อง ก่อนที่เผิงอาฮีจะกระทืบเท้ากับพื้น ส่งแรงอัดผ่านร่างกายและพุ่งทะยานขึ้นกลางอากาศ
แรงถีบที่อัดแน่นด้วยพลังลมปราณถูกปล่อยออกมาเต็มกำลัง!
“อั่ก!”
เผิงอูจินถูกเตะเข้าเต็มๆ ที่ลิ้นปี่ ร่างของเขาถูกส่งลอยขึ้นไปกลางอากาศก่อนจะกระแทกลงกับโต๊ะลงทะเบียนจนกลิ้งไปกับพื้นอย่างหมดสภาพ…
“อ่า… นั่นคงเจ็บไม่น้อยเลยนะ”
หรือว่าเขาจะตายไปแล้ว…?
“ไอ้บ้านี่! เป็นถึงคุณชายของตระกูลแท้ๆ แต่กลับทิ้งจดหมายแค่ฉบับเดียวแล้วหนีออกจากบ้านอย่างนั้นหรือ!?”
ดูเหมือนว่าเผิงอาฮียังระบายความโกรธไม่พอ นางพุ่งเข้าไปกระหน่ำเตะซ้ำไม่ยั้ง
