“สมัชชาเก้ามังกรครั้งนี้จัดโดยผู้อาวุโสลำดับสอง และเขาบอกว่าเขาจะหักกระดูกท่านให้หมดถ้าท่านพลาดงานนี้อีกครั้ง”
“ให้ตายสิ… งั้นก็เป็นเขานี่เอง…”
ผู้อาวุโสลำดับสอง ขึ้นชื่อว่าเป็นคนดื้อรั้นและเคร่งครัดที่สุดในบรรดาผู้อาวุโส ตั้งแต่ที่ข้ายังเด็ก
เขาเชื่อว่าหนทางเดียวที่ตระกูลจะก้าวขึ้นไปอยู่ในสถานะที่เทียบเท่ากับ สี่ตระกูลสูงศักดิ์ ได้ คือการที่ลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลกู่ต้องได้รับการสอนและฝึกฝนอย่างดี เพื่อเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลในอนาคต
‘แม้แต่ท่านพ่อยังไม่เชื่อในเรื่องนั้นเลย’
ข้ารู้สึกขอบคุณเขาอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังเป็นคนที่น่ารำคาญอย่างยิ่ง เพราะเขามักจะยัดเยียดการศึกษาและการฝึกฝนให้ข้าเสมอในเวลาที่เขาว่าง
“น่าประทับใจจริงๆ ที่ข้ายังใช้ชีวิตแบบคนโง่ได้แม้จะโดนแบบนั้น”
“หา?”
“ข้าพูดกับตัวเองน่ะ แล้วเราจะออกเดินทางเมื่อไหร่?”
“งานจะจัดขึ้นที่ หอการค้าเทียนอิล ดังนั้นมันจะไม่ไกลมากหากเราใช้รถม้า”
“งานจัดที่หอการค้าเทียนอิล? โอ้ ผู้อาวุโสลำดับสองทุ่มเทไม่น้อยเลยนี่”
หอการค้าเทียนอิล เป็นตลาดที่มีชื่อเสียงที่สุดในซานซี และได้สนับสนุนตระกูลกู่มาตั้งแต่ยุคของประมุขตระกูลกู่รุ่นที่สาม
‘หอการค้าเทียนอิลในอนาคตเป็นยังไงนะ?’
พวกเขายังคงสถานะตลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในซานซีไว้ได้หรือไม่? ข้าไม่เคยได้ยินว่าพวกเขามีปัญหาอะไร
