หลังเหตุการณ์นี้ ตระกูลถัง ได้หยิบเอาเหล็กกล้าพันปีออกมาเพื่อหลอมสร้างกระบี่มอบให้แก่เขา
และกระบี่เล่มนั้น กลายเป็นอาวุธคู่กายของเขาตราบจนวันที่เขากลายเป็น จักรพรรดิกระบี่สวรรค์
กระบี่จันทราประกายแสง
มันคือกระบี่ที่เหล่าช่างตีเหล็กผู้เก่งกาจของตระกูลถัง ได้ทุ่มเทพลังทั้งหมดสร้างขึ้นมา เป็นดั่งผลงานศิลปะที่รวมจิตวิญญาณของพวกเขาเอาไว้
ทว่า
กระบี่เล่มนั้นที่ควรจะเป็นสุดยอดผลงาน กลับหายไปไหนแล้ว…?
“นี่มันแค่…ไม้กวาดไม่ใช่รึ!?”
ในมือของ จักรพรรดิกระบี่สวรรค์ หาใช่กระบี่ในตำนาน
แต่กลับเป็น… ไม้กวาด
…นี่มันถูกต้องแน่หรือ?
เวลาเพิ่งผ่านบ่ายสามโมง
ข้านั่งอยู่บนพื้น ปล่อยให้แสงแดดอันอบอุ่นโอบล้อมตัว
ข้าอาจดูเหมือนกำลังนั่งสมาธิ…
แต่แทนที่จะทำสมาธิ ข้ากลับมองดูแผ่นหลังของชายชราผู้หนึ่งที่กำลังกวาดพื้นด้วยความขยันขันแข็ง
ชายผมสีเทาและหลังค่อม กำลังกวาดพื้นอย่างช้าๆ แต่เปี่ยมไปด้วยพลัง
มันช่างยากจะเชื่อ แต่ชายชราผู้นั้นคือ จักรพรรดิกระบี่สวรรค์
“…ข้ายังคงไม่อยากเชื่อว่าได้เห็นจักรพรรดิกระบี่สวรรค์ทำความสะอาดเรือนของข้าด้วยไม้กวาด…”
นี่มันเหมาะสมแล้วหรือ?
สองวันผ่านไปแล้ว นับตั้งแต่ จักรพรรดิกระบี่สวรรค์ และวีซอลอากลายมาเป็นข้ารับใช้ของข้า
และสองวันที่ผ่านมานี้ ข้าแทบไม่ได้มีสติสัมปชัญญะเต็มร้อยเลย
ข้าพยายามถาม 총관 (หัวหน้าผู้ดูแลจวน) ว่าเหตุใดทั้งสองจึงเข้ามาอยู่ที่นี่