ในชีวิตก่อนของข้า มีวันหนึ่งที่ข้าตื่นขึ้นมาในอารมณ์ที่ย่ำแย่เป็นพิเศษ และได้ทำบางสิ่งที่เลวร้ายลงไป
เลวร้ายเสียจนเมื่อข้าหวนคิดถึงมันในตอนนี้ ข้าก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมข้าถึงทำเรื่องนั้นลงไป
มันเลวร้ายมากเสียจนบิดาที่ปกติจะไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ถึงกับเผยความโกรธเกรี้ยวออกมาอย่างชัดเจน เลวร้ายจนท่านพ่อคิดว่าจำเป็นต้องดุด่าข้าด้วยตนเอง
เหตุการณ์นั้นทำให้ข้าถูกส่งไปยัง กองทัพที่ 5 ที่ซึ่งพี่สาวข้า กู่ฮุยบี ประจำการอยู่ และถูกบังคับให้อยู่ที่นั่นเป็นเวลาครึ่งปีเพื่อเป็นการลงโทษ
แน่นอน การลงโทษนั้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงนิสัยเลวร้ายของข้าเลย
และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ข้าได้พบวีซอลอาเป็นครั้งที่สอง
แต่ก็นั่นแหละ การพบกันนั้นคงไม่ใช่หรือพูดให้ชัดคือ ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับนาง
สาระสำคัญของการเล่าย้อนนี้ก็คือ ข้าควรหลีกเลี่ยงการพบกับวีซอลอาไปอีกอย่างน้อยครึ่งปี
แล้วทำไม… ทำไมนางถึงมาอยู่ตรงหน้าข้าตอนนี้ ที่นี่?
สิ่งแรกที่ข้าเห็นหลังเปิดประตูคือใบหน้าของคนที่ข้าไม่ควรพบเจอจนกว่าจะผ่านไปครึ่งปี ดังนั้นสีหน้าตกใจของข้าจึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้
นี่ต้องเป็นความฝัน… มันต้องเป็นความฝันแน่ๆ
“เมื่อคืนข้าคงนอนดึกเกินไป…”
ข้าคงเห็นภาพหลอนเพราะความเหนื่อยล้า นี่แหละคือเหตุผลที่คนเราต้องพักผ่อนให้เพียงพอ
ข้าถอนหายใจและส่ายหัว
