“ถ้าเป็นเช่นนั้น ยิ่งมีเหตุผลว่าท่านควรอยู่ที่เรือนของข้า กู่หยางชอนอาจเป็นลูกของข้า แต่เขาเป็นเด็กที่ยังขาดคุณสมบัติหลายอย่าง”
กู่ชอลอึน ไม่เข้าใจว่าทำไม วี ฮโยกุน ถึงอยากไปอยู่ที่เรือนของลูกชายเขา
ต่างจากบุตรสาวทั้งสอง กู่หยางชอน ยังคงเป็นเด็กที่หยิ่งทะนงและไม่รู้จักโต กู่ชอลอึนอยากจะเปลี่ยนแปลงและแก้ไขลูกชายของเขาให้ดีขึ้นในฐานะพ่อ แต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะเหตุผลบางประการที่ขัดขวาง
กู่ชอลอึนได้ยินว่าทั้งสองพบกันบนถนน ดังนั้นสิ่งแรกที่เขาทำเมื่อได้พบกับ วี ฮโยกุน คือขอโทษอย่างจริงจังสำหรับสิ่งผิดพลาดที่เขามั่นใจว่าลูกชายเขาได้ทำลงไป
กู่ชอลอึนแทบไม่อยากเชื่อ เมื่อได้ยินพฤติกรรมของกู่หยางชอนในระหว่างที่พบกับ วี ฮโยกุน
ขณะเดียวกัน วี ฮโยกุนกลับหัวเราะเบาๆ กับคำพูดของกู่ชอลอึน
“ตอนแรกข้าเองก็เป็นกังวลอยู่บ้าง เพราะข่าวลือที่ได้ยินมา แต่ข้าเชื่อว่าข้าได้บอกท่านไปแล้วว่าเขาเป็นเด็กที่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่กว่าอายุ จะว่าไป ท่านกู่ดูเหมือนอยากเก็บลูกๆ ทุกคนไว้ใกล้ตัวเสียจริง”
หลังจากเดินทางมาถึงซานซี วี ฮโยกุนได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับลูกคนที่สามของตระกูลกู่โดยง่าย แม้เขาไม่ได้ตั้งใจจะค้นหา แต่ข่าวลือเหล่านั้นกลับแพร่หลายเสียจนกระทั่งผู้มาใหม่อย่างเขาสามารถรวบรวมข้อมูลที่ค่อนข้างละเอียดได้โดยไม่ลำบาก
วี ฮโยกุนเคยสงสัยว่า ทำไมลูกสาวทั้งสองจึงดูโชคดีนัก ในขณะที่ลูกชายกลับไม่ได้รับสิ่งนั้น
