ดวงตาทั้งเจ็ดบนใบหน้าเบิกโพลงขึ้นทั้งหมด ขณะที่กลอกกลิ้งไปมาก็เปล่งประกายแสงชั่วร้ายที่แฝงไปด้วยพลังมาร
ในท้ายที่สุด ร่างกายนั้นก็พังทลายกลายเป็นกองเถ้าถ่าน หลงเหลือเพียงเงามารสีเทาสายหนึ่งยืนอยู่ตรงจุดเดิม แผ่ซ่านกลิ่นอายเย็นยะเยือกที่ชวนให้ผู้คนหวาดผวา
กู้หย่วนไม่ได้ขัดขวาง เพราะอย่างที่เขาพูดไป ชิวจื่อตัวจริงได้ตายไปตั้งนานแล้ว
ศิษย์รับใช้ชิวจื่อเมื่อครู่นี้ แท้จริงแล้วก็คือมารหยินไร้รูปลักษณ์ที่คอยรักษาสภาพความทรงจำและสติสัมปชัญญะของชิวจื่อเอาไว้ เพื่อทำให้เธอดูเหมือนยังมีชีวิตอยู่
และตอนนี้ เมื่อมารหยินไร้รูปลักษณ์ไม่ต้องการซ่อนตัวอีกต่อไป ชิวจื่อจึงได้ตายจากไปอย่างแท้จริง…
“ไอ้หนู เจ้าดูออกได้อย่างไรว่าอาหารพวกนี้มีปัญหา?”
มารหยินไร้รูปลักษณ์เปล่งเสียงแหบพร่าและต่ำลึก แฝงไปด้วยเสียงลึกลับประดุจสายลมหนาวที่พัดโชยมาจากขุมนรก ชิวเยว่ที่ยืนอยู่ด้านข้างเมื่อได้ยิน ก็รู้สึกเพียงว่ามีไอเย็นยะเยือกแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย จนแทบจะแช่แข็งเธอทั้งเป็น
