แล้วหลังจากนั้นคุณเคยมีอาการติดเชื้อโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์บ้างไหม?”
“ไม่ครับ ร่างกายของผมแข็งแรงดีมาตลอด”
“เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเมื่อไหร่?”
“สองเดือนก่อนครับ”
หลังจากพูดจบ ชายหนุ่มก็หันมามองหลินตงเสวี่ยด้วยสีหน้าท่าทางขัดเขินอับอาย เฉินซื่อตบไหล่เขาเบาๆ “ขอบคุณมากครับ ข้อมูลนี้เป็นประโยชน์ต่อการสืบสวนของพวกเรามาก”
“คุณตำรวจครับ งั้นผมไปได้แล้วใช่ไหมครับ?”
“อ้อ… มีอีกเรื่องหนึ่ง ปกติแล้วกู่เหมิงซิงได้หยุดวันไหนบ้างครับ?”
“วันพุธครับ!”
“วันพุธตลอดเลยงั้นเหรอ?”
ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะขอให้พวกเขารอแปดหนึ่งเพื่อที่เขาจะได้ไปหยิบตารางจัดเวรทำงานของแผนกมาดู จนในที่สุดก็เอ่ยปากบอก “เดิมทีทางบริษัทจัดตารางให้เธอหยุดวันจันทร์ครับ แต่เธอไปขอสลับวันหยุดกับเสี่ยวจาง ดังนั้นตั้งแต่ปีที่แล้วเป็นต้นมา เธอเลยได้หยุดวันพุธแทนครับ”
เฉินซื่อกวาดสายตามองตารางเวรพลางจมดิ่งสู่วังวนความคิด จากนั้นจึงเอ่ยถาม “เอาละ คำถามสุดท้าย… เพื่อนสนิทผู้หญิงของเธอมีลักษณะนิสัยเป็นอย่างไรบ้างพอจะรู้ไหม?”
“อ๋อ เรื่องนั้นผมไม่ค่อยรู้รายละเอียดเท่าไหร่หรอกครับ”
“ขอบคุณสำหรับความร่วมมือครับ”
ทันทีที่เฉินซื่อและหลินตงเสวี่ยก้าวพ้นออกมาจากออฟฟิศ หญิงสาวก็เปิดฉากซักไซ้ทันที “ทำไมคุณต้องเจาะจงถามเรื่องเพื่อนสนิทของเธอด้วยล่ะคะ? คุณกำลังสงสัยว่าฆาตกรคือคนใกล้ชิดงั้นเหรอ?”
เฉินซื่ออธิบาย “หากมองในมุมของนักจิตวิทยาอา
