า ก็เพื่อขัดเกลาและดัดสันดานคนอย่างพวกผมไม่ใช่หรือไง? หลังจากเดินหลงทางไป หากคนคนหนึ่งสามารถกลับตัวกลับใจมาทำมาหากินสุจริตได้หลังจากได้รับการบำบัดฟื้นฟูจากทางประเทศชาติแล้ว นั่นไม่ควรจะเป็นตัวอย่างที่ดีที่สมควรได้รับความดีความชอบหรอกเหรอ? แล้วทำไมตอนนี้มันถึงกลายมาเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมตกเป็นผู้ต้องสงสัยไปได้ล่ะ? ถ้าเป็นอย่างที่คุณว่า ตามหลักตรรกะแล้ว อดีตนักโทษอย่างพวกผมก็คงต้องกลับไปทำตัวชั่วช้าเหมือนเดิมสิใช่ไหม?”
“เลิกพูดจาวกไปวนมาหลบเลี่ยงคำถามของฉันได้แล้ว ตอบมาซะดีๆ ว่าคืนนั้นคุณไปทำอะไรมาแน่?”
เฉินซื่อขมวดคิ้วด้วยความรำคาญใจ “ผมก็บอกไปตั้งหลายรอบแล้ว แต่คุณกลับดื้อแพ่งไม่ยอมเชื่อเอง ผมเข้าใจวิธีคิดของคุณนะ ระบบยุติธรรมในประเทศของเราระบุว่าผู้ต้องหายังคงมีสิทธิ์ไปสู้คดีในศาลพร้อมกับทนายความแก้ต่างได้ ทว่าผมคิดว่าคุณดันเอาแนวคิดนี้มาใช้ในห้องสอบสวนด้วย ซึ่งมันมีแต่จะนำไปสู่การปรักปรำพลเมืองผู้บริสุทธิ์และทำให้เกิดคดีความที่ผิดพลาดเป็นจำนวนมาก ต่อให้ผมจะเดินเข้ามาในสถานีตำรวจด้วยความสมัครใจของตัวเองแล้วยอมรับสารภาพว่าเป็นคนฆ่าคนตาย ทางตำรวจก็ยังจำเป็นต้องควานหาหลักฐานมาสนับสนุนให้ได้เป็นพันๆ ชิ้นก่อนจะตัดสินความผิดของผมอยู่ดี แต่เท่าที่ผมเห็นในตอนนี้ พวกคุณไม่มีหลักฐานอะไรในมือเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ทว่าคุณกลับมายืนลอยหน้าลอยตาพูดจาปัดความรับผิดชอบ [1] ข่มขู่พลเมืองผู้บริสุทธิ์ให้ยอ
