้วยเหงื่อของตัวเอง มันดูแปลกตาจนราวกับเป็นคนแปลกหน้า แม้ว่าเขาจะยอมแลกทั้งชีวิตเพื่อลืมอดีตไปให้หมดสิ้น แต่ค่ำคืนที่เปื้อนเลือดและแปดเปื้อนนั้นกลับยังคงตามมาหลอกหลอนในความฝัน ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อทรมานเขา
เขาหยิบบุหรี่ออกจากกล่องเก็บของหน้ารถแล้วเขย่าดู แต่ก็พบว่ามันว่างเปล่า จึงโยนมันกลับไปด้วยความหงุดหงิด
บ้าเอ้ย เหงื่อท่วมอีกแล้ว ทั้งที่เป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง แต่ ‘เสือใบไม้ร่วง’ [5] นี่มันร้ายกาจจริงๆ ในช่วงที่อากาศเปลี่ยนผ่านแบบนี้ ถ้าไม่ระวังตัวให้ดีคงได้เป็นหวัดแน่ๆ ยิ่งอาชีพคนขับรถอย่างพวกเรา ไม่มีอิสระหรือความหรูหราพอที่จะนอนป่วยอยู่บนเตียงได้ตั้งหลายวันหรอก
เขาเหลือบมองนาฬิกาและพบว่ามันตีสองแล้ว ได้เวลาขับรถกลับบ้านไปอาบน้ำอุ่นและนอนพักผ่อนเสียที
ทันใดนั้น เสียงเตือนจากโทรศัพท์ของเฉินซื่อก็ดังขึ้น แจ้งเตือนว่ามีคำสั่งซื้อบริการใหม่เข้ามา โดยผู้โดยสารที่เรียกใช้อยู่ห่างออกไปเพียงหนึ่งกิโลเมตร
เมื่อมองดูจุดหมายปลายทางของผู้โดยสาร เขาก็พบว่าเป็นทางผ่านกลับบ้านของเขาพอดี ได้กลับบ้านด้วย แถมยังได้เงินไปซื้อเนื้อย่างเสียบไม้อีกต่างหาก มีอะไรต้องปฏิเสธล่ะ? เขาคลิกยืนยันรับออเดอร์ด้วยความชำนาญ ก่อนจะสตาร์ทรถออกไป
เงาร่างของหญิงสาวปรากฏขึ้นตรงหน้าแสงไฟหน้ารถ เฉินซื่อจึงเอามือสางผมที่ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงของตัวเองแบบลวกๆ
เรียวขาขาวเนียนละเอียดก้าวเข้ามาที่เบาะหลังอย่างสง่างามก่อนจะเปิด
