ถ้าราคายังขึ้นแบบนี้อีก…”
เมื่อปีที่แล้ว หวางเฉินจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อซื้อบ้านหลายหลังที่อยู่ติดกันในซอยถงหลัว จากนั้นจึงรื้อถอนและสร้างใหม่พร้อมกับบ้านของเขาเอง ทำให้ขนาดของสถาบันขยายใหญ่ขึ้นสองหรือสามเท่า
หลังจากที่โรงเรียนใหม่สร้างเสร็จ นักเรียนทุกคนไม่เพียงแต่จะได้เรียนในห้องเรียนที่กว้างขวางและสดใสเท่านั้น แต่ยังได้รับสมัครคนธรรมดาเข้ามาเรียนมากขึ้นด้วย
จำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นหลายเท่า และหวางเฉินได้จ้างนักวิชาการที่มีประสบการณ์เพิ่มอีกสองคนมาทำหน้าที่เป็นครู รวมไปถึงช่างและพ่อครัวอีกจำนวนหนึ่ง
ค่าใช้จ่ายก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก
เนื่องจากโรงเรียนตระกูลหวังได้จัดเตรียมอาหารกลางวันให้นักเรียนมาโดยตลอด การบริโภคข้าวจึงสูงที่สุด บัดนี้ราคาข้าวพุ่งสูงขึ้น ค่าใช้จ่ายประจำวันจึงย่อมสูงขึ้นตามไปด้วย
เรื่องนี้ทำให้เย่หยูที่ทำหน้าที่เป็นแม่บ้านรู้สึกกังวลมาก
เย่หยูเป็นสาวใช้ของเย่ไต้ เมื่อสามปีก่อน เธอได้เข้าพิธีสมรสกับนางสนมในตระกูลหวัง และต่อมาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นนางสนม
ไม่เหมือนกับเย่ไดที่อ่อนโยนและสง่างาม เย่หยูเป็นคนฉลาดและหลักแหลม ช่วยจัดการเรื่องภายในบ้านอย่างเป็นระเบียบ
โดยพื้นฐานแล้วเธอเป็นผู้รับผิดชอบจัดการทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่ฟืน ข้าว น้ำมัน เกลือ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู และชา
“ดี.”
หวางเฉินเอื้อมมือไปลูบคิ้วที่ขมวดของเย่หยู จากนั้นหัวเราะและพูดว่า “ปล่อยมันไปเถอะ ฉันไม่ได้ขาดแคล
