ำลังกดดัน แต่จริงๆ แล้วเขากลับกดดันเขามากกว่า!
เมื่อมัลคอล์มได้ยินคำตอบของโรนัน เขาก็ตกตะลึงและมีแววตาเป็นประกาย
ครู่หนึ่ง เขาก็กัดฟันแล้วพูดว่า “สองร้อยปอนด์ทองคำ แล้วเราจะเลิกกัน!”
บารอน มัลคอล์ม รู้ดีว่าชายหนุ่มอย่างโรนัน ซึ่งเพิ่งเรียนจบและทำงาน และไม่มีภูมิหลังใดๆ จะสามารถหาเงินได้เพียงสิบสองหรือยี่สิบปอนด์ทองคำต่อปีในเมืองแรนด์ซิตี้เท่านั้น
หลังจากหักค่าใช้จ่ายด้านอาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และการเดินทางแล้ว ถือว่าดีหากคุณสามารถประหยัดเงินได้ 2 ปอนด์ทองต่อปี
สองร้อยปอนด์ทองคำ นั่นคือเงินออมของโรแนนมาเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี!
เขาแน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่สามารถผลิตมันได้เลย
“ดีมาก…”
อย่างไรก็ตาม นายบารอนไม่เคยคาดคิดว่าโรนันจะหยิบเช็คสองฉบับออกมาจากกระเป๋าและวางไว้ตรงหน้าเขา
“ตอนนี้เราก็เท่ากันแล้ว”
เซอร์มัลคอล์มแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
เพราะสิ่งที่โรนันนำออกมานั้นเป็นเช็คเงินสดที่ออกโดยธนาคาร Royal Bank ซึ่งทั้งสองใบมีมูลค่าหนึ่งร้อยปอนด์ทองคำ
เขาหยิบมันขึ้นมาด้วยความไม่เชื่อและตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อให้แน่ใจว่ามันเป็นของแท้ ไม่ใช่ของปลอม
ธนาคาร Royal Bank เป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุดและทรงอำนาจที่สุดในราชอาณาจักรอินเวีย และยังมีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวในการผลิตเหรียญซึ่งเทียบเท่ากับธนาคารแห่งชาติ ดังนั้นจึงมีความน่าเชื่อถือสูงสุด
เช็คทั้งสองฉบับนี้สามารถใช้เป็นเงินสดได้
คำถามก็คือ โรแนนเอา
