ทันทีที่ร่างของมารเฒ่าซานซือสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากกองเถ้าถ่านนั้น
ต่อให้กู้หย่วนจะตวัดประกายกระบี่ฟาดฟันเข้าใส่ เงาดำนั้นก็เพียงแค่กระเพื่อมไหวเล็กน้อยเท่านั้น ไม่อาจหยุดยั้งมันได้เลย
ด้วยเพลงกระบี่ของกู้หย่วนในตอนนี้ เขาสามารถสังหารสิ่งมีชีวิต ตัดฟันสิ่งของที่มีรูปธรรมอย่างโลหะ หิน ต้นไม้ใบหญ้าได้ และยังสามารถฟันสิ่งไร้รูปธรรมอย่างจิตวิญญาณ วิญญาณอาฆาต หรือความนึกคิดได้อีกด้วย
ทว่าเงาดำนี้กลับดูเหมือนจะแฝงไว้ด้วยความลี้ลับที่ไม่อาจหยั่งถึงได้ ประกายกระบี่ที่กู้หย่วนอัดฉีดทั้งลมปราณแท้และเจตจำนงกระบี่เข้าไป เมื่อฟาดลงบนกลุ่มเงาดำนี้ กลับไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนให้มันได้เลยแม้แต่น้อย
“ไอ้หนู เจ้าเก่งมาก... ข้าชักจะถูกใจเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ หากสามารถจับเจ้ามาหลอมเป็นร่างแยกได้ ข้าก็จะมีมารเทพวิถีกระบี่เพิ่มขึ้นมาอีกตนแล้ว”
เงาดำนั้นกลายร่างเป็นรูปร่างมนุษย์ พร้อมกับส่งเสียงที่ฟังดูพิลึกพิลั่นออกมา
