มารเฒ่าซานซือวิจารณ์ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ก่อนจะดีดนิ้ว ส่งแสงสีเทาสายหนึ่งพุ่งออกไป
แสงสีเทานั้นมืดหม่น พุ่งเข้าปะทะกระบี่อิ๋นเจียวด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ บังเกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าร้อง!
ตู้ม!
เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทุกสารทิศ
ประกายกระบี่และแสงอสนีบาตปะทะกัน ประกายกระบี่แตกกระจาย กลับคืนสู่ร่างต้นของกระบี่อิ๋นเจียว มันส่งเสียงร้องครวญครางก่อนจะถอยกลับมาอยู่ข้างกายกู้หย่วน
บนตัวกระบี่อิ๋นเจียว ยังคงมีปราณขุ่นมัวสีเทาดำพันธนาการอยู่ หมายจะกัดกร่อนตัวกระบี่
“วิชาอสนีบาตหยิน…”
ใจกู้หย่วนหล่นวูบ เขายื่นมือออกไปลูบ โคจรลมปราณแท้ไท่หยวนอันบริสุทธิ์ผุดผ่อง ชำระล้างปราณขุ่นมัวนี้จนหมดจด
กระบี่อิ๋นเจียวส่งเสียงร้องกังวาน กลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้ง
วิชาอสนีบาตหยิน เป็นแขนงหนึ่งของวิชาสายฟ้า และเป็นพลังเทวะที่มีพลานุภาพมหาศาลเช่นกัน!
แม้พลานุภาพของมันจะสู้รบกับวิชาอสนีบาตหยางไม่ได้ แต่มันก็ถนัดในการทำให้ร่างเวทของศัตรูแปดเปื้อน กัดกร่อนอุปกรณ์เวท ซึ่งมักจะชั่วร้ายและมีพิษสงมากกว่า
พลังเทวะประเภทนี้ ผู้บำเพ็ญเพียรฝ่ายมารมักจะนิยมฝึกฝนกันมาก
