ในฐานะที่เป็นผู้รู้สารพัด การที่เปาต้าถงสามารถท่องไปทั่วหล้าเป็นเวลาหลายปี และยังมีชีวิตรอดปลอดภัยมาได้จนถึงทุกวันนี้ ย่อมต้องมีความพิเศษบางอย่างซ่อนอยู่
เขามีพรสวรรค์พิเศษในการรับรู้อันตราย
ทุกครั้งที่เผชิญกับอันตราย เขาจะเผ่นแน่บไปทันที ต่อให้เจอเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เขาก็สามารถเลือกหนีไปในทิศทางที่มีกลิ่นอายอันตรายน้อยที่สุดได้
เปาต้าถงสัมผัสได้ว่า ชายวัยกลางคนผู้นี้ลึกลับอย่างยิ่ง และอันตรายถึงขีดสุด!
เพียงแค่เห็นเงาร่างของคนผู้นี้ สัญญาณเตือนภัยในใจเขาก็ดังลั่น สัญชาตญาณพร่ำบอกให้เขารีบถอยห่างจากคนผู้นี้ และไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!
“ผู้เฒ่าเฉิน?”
ทว่าสิ่งที่ทำให้เปาต้าถงประหลาดใจก็คือ กู้หย่วนกลับรู้จักคนผู้นี้
กู้หย่วนมองดูเงาร่างที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตาตรงหน้าด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่งเช่นกัน
คนตรงหน้านี้ ก็คือตาเฒ่าเฉิน หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ตาเฒ่าเฉินที่ใช้วิชามารฟ้าช่วงชิงมรรคา เพื่อสร้างรากฐานและร่างกายขึ้นมาใหม่!
“ไอ้หนูกู้ ไม่เจอกันนานเลยนะ”
เฉินฉีไม่ได้สนใจเปาต้าถงที่กำลังระแวดระวังอยู่ด้านข้าง เขาเอ่ยทักทายกู้หย่วนอย่างสบายๆ
