ชายวัยกลางคนรูปร่างอวบอ้วนขาวผ่องผู้นี้ ก็คือเปาต้าถง ฉายาผู้รู้สารพัดแห่งหอความลับสวรรค์ ที่เขาเคยพบเจอมาก่อนนั่นเอง
เพียงแต่ตอนนั้น กู้หย่วนปลอมตัวเป็นเยี่ยนสือซาน ไม่ใช่ตัวตนในปัจจุบัน
ในจังหวะที่กู้หย่วนมองไปที่เปาต้าถง เปาต้าถงก็เหมือนจะรู้ตัว เขากวาดสายตามองกลับมา
เมื่อเห็นกู้หย่วน ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย รีบก้าวเข้ามาหาประสานมือคารวะ
“ท่านนี้คือสหายกู้แห่งสำนักยอดเขาโอสถใช่หรือไม่?”
กู้หย่วนทำหน้าประหลาดใจ สวมวิญญาณนักแสดงเต็มขั้น ทำทีเหมือนว่าข้าไม่รู้จักเจ้า เจ้าเป็นใครกันแล้วเอ่ยถาม
“ท่านคือใครหรือ?”
เปาต้าถงยิ้มแย้มไร้พิษสง
“ข้าน้อยไร้ความสามารถ เป็นเพียงผู้รู้สารพัดแห่งหอความลับสวรรค์ นามว่าเปาต้าถง หูตาไวและรู้เรื่องราวมากกว่าคนทั่วไปสักหน่อย จึงพอจะจดจำท่านได้ ขอสหายกู้อย่าได้ถือสาเลย”
“ที่แท้ก็สหายจากหอความลับสวรรค์นี่เอง”
กู้หย่วนพยักหน้าอย่างเข้าใจ กวาดสายตามองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วถามต่อ
“สหายเปามีธุระอะไรหรือ?”
