เปาต้าถงถูมือไปมา หัวเราะแห้งๆ อย่างเกรงใจ
“ไม่ปิดบังท่าน ข้าเปาต้าถงชอบผูกมิตรกับผู้คน โดยเฉพาะอัจฉริยะเหนือโลกอย่างสหายกู้ เมื่อครู่จึงได้เสียมารยาทเข้าไปทักทาย”
กู้หย่วนมีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจพาอีกฝ่ายไปหาที่เงียบๆ แล้วเปิดประเด็นถามตรงๆ ว่า
“ในเมื่อสหายเปาเป็นผู้รู้สารพัดแห่งหอความลับสวรรค์ ข่าวคราวคงจะกว้างขวางน่าดู ไม่ทราบว่าสหายเคยได้ยินเรื่องวิญญาณไท่อินบ้างหรือไม่?”
“วิญญาณไท่อินรึ?”
เปาต้าถงดูประหลาดใจเล็กน้อย เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า
“นั่นคือหนึ่งในของล้ำค่าจากฟ้าดินชั้นยอดที่สุดในใต้หล้าเลยนะ เป็นของวิเศษแห่งดวงจันทร์ สามารถรวบรวมพลังแห่งแสงจันทร์ สัมผัสถึงพลังหยินบริสุทธิ์ได้ อีกทั้งยังช่วยบำรุงเรือนร่างสตรีให้คงความอ่อนเยาว์เป็นอมตะ หากพูดถึงความหายากแล้ว เป็นรองเพียงเก้าแร่เทพศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น หรือในสายตาของผู้บำเพ็ญเพียรที่ฝึกฝนอิทธิฤทธิ์สายหยินลี้ลับ หยินบริสุทธิ์ หรือดวงจันทร์บางคน ของสิ่งนี้อาจจะล้ำค่ายิ่งกว่าเสียอีก”
“เมื่อใดที่ของสิ่งนี้ปรากฏขึ้น ก็จะถูกแย่งชิงกันซื้อจนหมดเกลี้ยง”