เซี่ยมิ่งหยางที่ยืนอยู่ไม่ไกลตาเป็นประกาย จ้องมองมาทางนี้ กู้หย่วนเองก็ฉายแววความสนใจ จับตาดูการกระทำของเซี่ยซิ่วเสวี่ยเช่นกัน
แม้รากปราณของเซี่ยซิ่วเสวี่ยจะดูธรรมดา แต่กู้หย่วนกลับสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่า เซี่ยมิ่งหยางคาดหวังในตัวบุตรสาวผู้นี้ไว้สูงมาก
เพราะเมื่อครู่นี้ ตอนที่รู้ว่ารากปราณระดับกลางจะได้เป็นแค่ศิษย์รับใช้ สองพ่อลูกคู่นี้กลับไม่ได้มีท่าทีผิดหวังอะไรเลย
เห็นได้ชัดว่า สองพ่อลูกคู่นี้มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม จึงไม่เกรงกลัวว่าจะสอบตก!
เมื่อมือเรียวงามดุจหยกของเซี่ยซิ่วเสวี่ยทาบลงบนถาดกลไกเร้นลับ ถาดกลไกเร้นลับกลับไม่ได้เปล่งแสงสีขาวออกมาเหมือนของคนอื่นๆ แต่กลับทอประกายแสงสีเขียวอมฟ้าจางๆ ออกมาแทน
“สีเขียวอมฟ้า… หรือว่าจะเป็นกายาวิญญาณชนิดใดชนิดหนึ่ง?”
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลายคนก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน
พวกเขาสังเกตเห็นว่า คนที่มีพรสวรรค์ธรรมดาทั่วไป ล้วนแต่ทำให้ถาดกลไกเร้นลับเปล่งแสงสีขาวออกมา แล้วควบแน่นเป็นรูปสัญลักษณ์ต่างๆ
แต่เมื่อใดที่มีสีอื่นปรากฏขึ้นมา นั่นย่อมหมายความว่าเซี่ยซิ่วเสวี่ยครอบครองพรสวรรค์พิเศษบางอย่าง
