หญิงสาวผู้นี้แซ่เซี่ย นามว่าเหยา เป็นหนึ่งในสหายสนิทของเซี่ยซิ่วเสวี่ย ภูมิหลังทางครอบครัวก็ไม่ธรรมดา
ยามปกติก็มีชายหนุ่มมาตามจีบไม่ขาดสาย แม้กระทั่งในกลุ่มตอนนี้ก็ยังมีคนที่แอบมีใจให้นางอยู่ ทว่าเมื่อเห็นเซี่ยเหยาละทิ้งความสงวนท่าที เข้าไปชวนกู้หย่วนคุยก่อน พวกเขาก็ได้แต่ทำเป็นมองไม่เห็น
การที่กู้หย่วนสามารถบรรลุเป็นผู้ฝึกยุทธเซียนเทียนได้ในเวลาเพียงสามเดือน ย่อมเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงพรสวรรค์อันล้ำเลิศของเขา บุคคลเช่นนี้ ทางที่ดีอย่าไปตอแยด้วยจะดีกว่า
ส่วนเซี่ยซิ่วเสวี่ยเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง
การคัดเลือกใกล้จะเริ่มขึ้นอยู่รอมร่อ สหายของนางคนนี้กลับยังมีอารมณ์มาอ่อยผู้ชายอีก นี่มันช่าง…
เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงลานกว้างด้านหลังหออวี้ติ่ง ที่แห่งนี้ก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คนจำนวนมาก อย่างน้อยก็น่าจะมีสักสามสี่ร้อยคน
เมื่อกวาดสายตามองไป ก็เห็นแต่หัวคนดำมืดไปหมด
“คนเยอะขนาดนี้เชียว…”
เซี่ยเหยาตกตะลึงเล็กน้อย
ลู่หมิงและคนอื่นๆ ต่างมองหน้ากัน และสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอยู่บ้าง ภายในใจเกิดความรู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย